Ντομένικο Γκιρλαντάιο
Ο διάσημος χρονικογράφος των ζωγράφων της Αναγέννησης, Τζιόρτζιο Βαζάρι, έγραψε γι'αυτό το έργο: «Ζωγράφισε με τέμπερα, ως συμπλήρωμα αυτού του έργου, μια Γέννηση του Χριστού που πρέπει να προκαλεί το θαυμασμό κάθε σκεπτόμενου ανθρώπου, συμπεριλαμβανομένου του δικού του πορτρέτου και των κεφαλών των βοσκών που είναι τόσο θεϊκές που μοιάζουν να έχουν σταλεί από τον ουρανό».
Η Καπέλα Σασέτι, αφιερωμένη στη γέννηση του Χριστού, έχει ως επίκεντρο το έργο του Γκιρλαντάιο Η Προσκύνηση των Ποιμένων–το κύριο και πιο διάσημο έργο του. Αυτό το τέμπλο, τόσο θεματικά όσο και καλλιτεχνικά, έγινε τόσο θαυμαστό που έγινε συχότατα αντικείμενο μίμησησης από μεταγενέστερους ζωγράφους. Ο Γκιρλαντάιο συμπεριέλαβε τον εαυτό του στη σκηνή, εμφανιζόμενος ανάμεσα στους ποιμένες. Με μοναδικό τρόπο, γονατίζει πιο κοντά στο Χριστό Παιδί ακόμη και από τους δωρητές που απεικονίζονται στις γύρω τοιχογραφίες, σαν να καθοδηγεί τους ταπεινούς επισκέπτες–και το θεατή–προς το θεϊκό θαύμα. Το λεπτοδουλεμένο αριστερό του χέρι δείχνει προς το βρέφος Χριστό, ενώ το δεξί του χέρι αγγίζει το στήθος του, μια χειρονομία που θυμίζει τα αυτοπροσωπογραφικά του έργα αλλού. Με αυτή τη διπλή κίνηση, ίσως υπονοεί: «Αυτό το ιερό παιδί ζωγραφίστηκε για εσάς από εμένα, τον Γκριρλαντάιο–τον κατασκευαστή γιρλάντων».
Στο κέντρο της σύνθεσης βρίσκεται μια ρωμαϊκή μαρμάρινη σαρκοφάγος, που χρησιμεύει τόσο ως φάτνη όσο και ως συμβολικός σύνδεσμος μεταξύ της αρχαιότητας και του Χριστιανισμού. Η λατινική επιγραφή της αναφέρει: «Ense cadens Solymo Pompeii Fulvius Augur Numen ait: quae me contegit urna dabit.» («Πέφτοντας από το σπαθί στην Ιερουσαλήμ, ο μάντης Φούλβιος είπε: Η τεφροδόχος που με καλύπτει θα φέρει έναν θεό.») Αυτή η αρχαία προφητεία προμηνύει την έλευση του Χριστού–το λίκνο του Σωτήρα που αναδύεται από έναν ειδωλολατρικό τάφο.
Η Προσκύνηση του Γκιρλαντάιο συνδυάζει με μαεστρία τις κλασικές αναφορές με τον φλαμανδικό ρεαλισμό. Η επιρροή του Ρετάμπλ του Πορτινάρι του Χούγκο φαν ντερ Χους, που έφτασε στη Φλωρεντία το 1483, είναι ιδιαίτερα εμφανής. Οι φλωρεντίνοι καλλιτέχνες θεώρησαν τους φυσιοκρατικούς βοσκούς και τις φωτεινές λεπτομέρειες του Φαν ντερ Χους ως επαναστατικές, και ο Γκιρλαντάιο ανταποκρίθηκε με τον ίδιο τρόπο: οι τραχείς βοσκοί του εισέρχονται στη σύνθεση από τα δεξιά, με τα πρόσωπά τους να αποδίδονται με ρεαλιστική ακρίβεια, ενώ το τοπίο του βορρά απλώνεται πίσω τους.
Αγαπητές χρήστριες και αγαπητοί χρήστες, Καλά Χριστούγεννα! Είθε οι διακοπές σας να είναι γεμάτες ζεστασιά, θαύμα και μια πινελιά ομορφιάς — ακριβώς όπως ο αγαπημένος σας πίνακας! :)) Αγκαλιές!
ΥΓ. Ανακάλυψε 10 όμορφες σκηνές της Γέννησης! Τις γνωρίζεις όλες;