Rembrandt van Rijn
Στεκόμενη σε προφίλ και στραμμένη προς τα αριστερά, μια ανδρική φιγούρα στηρίζεται βαριά σε ένα ραβδί, απεικονίζοντας σχεδόν σίγουρα έναν ζητιάνο που υποβαστάζεται από μια πατερίτσα. Η ζωγραφία ζωντανεύει μέσα από χαλαρές, διακεκομμένες γραμμές που αφήνουν ακάλυπτες περιοχές του χαρτιού, δημιουργώντας παράλληλα διακριτικές αντιθέσεις και πιο σκούρους τονισμούς. Η σκυφτή στάση του άνδρα και η εξάρτησή του από την πατερίτσα εκφράζουν σωματική κακουχία, ενώ η ασυνήθιστη έκφρασή του με ανοιχτό το στόμα, που μοιάζει με γέλιο, εισάγει μια ανησυχητική νότα που ίσως υποδηλώνει ψυχική αστάθεια.
Πρόκειται για ζωγραφιά του Ρέμπραντ βαν Ράιν. Αντανακλά το διαρκές ενδιαφέρον του για την αξιοπρέπεια και την ευαλωτότητα των απλών ανθρώπων. Μεταξύ 1625 και 1631, ενώ εργαζόταν από το σπίτι των γονιών του στο Λέιντεν και προσπαθούσε να καθιερωθεί ως ζωγράφος ιστορικών θεμάτων, ο Ρέμπραντ δημιούργησε πολυάριθμα σχέδια ως μελέτες για πίνακες και χαρακτικά. Εμπνευσμένος από μορφές που συναντούσε στην καθημερινή ζωή, κατέστησε τους ζητιάνους και τους περιπλανώμενους επαναλαμβανόμενα θέματα στο έργο του. Συχνά τους ενσωμάτωνε σε βιβλικές σκηνές ως παρατηρητές, λειτουργώντας ως υπενθυμίσεις της χριστιανικής υποχρέωσης για ελεημοσύνη.
Υ.Γ. Ανακάλυψε 10 χαρακτικά του Ρέμπραντ — μία λιγότερο γνωστή πτυχή του έργου του!