Oleanders

Tijd voor wat bloemen van Vincent van Gogh… en dit keer geen zonnebloemen!

Voor Van Gogh waren oleanders vrolijke, levensbevestigende bloemen die “onuitputtelijk” bloeiden en steeds weer “krachtige nieuwe scheuten voortbrachten”. In dit schilderij uit augustus 1888 stromen ze over uit een majolicakan die de kunstenaar vaak gebruikte voor zijn stillevens in Arles. Van Gogh plaatst ze symbolisch naast Émile Zola’s La joie de vivre—dezelfde roman die hij in een ander stilleven uit 1885 contrasteerde met een open Bijbel.

De roze tinten van de bloemen weerspiegelen de kleur van de tafel, terwijl het wit ervan terugkomt in de rand van het boek. Het paarse oor van de kan vormt een harmonieuze drieklank met de bloesems en de lila schaduw. Een gele band rond de hals van de kan keert terug als golvende streken binnen het boeket. Het groen van de bladeren verschijnt opnieuw in een koelere, lichtere tint aan de voet van de kan en in snelle penseelstreken aan de rechterzijde van de tafel, evenals in het ornament op de kan; diezelfde turquoise toon duikt vervolgens onverwacht weer op tussen de bladeren zelf.

PS Kijk eens naar andere bloemenwerken door van Gogh in de 50 ansichtkaartenset Bloemen in de kunst.  :) 

PPS Zoals je ziet draait Van Goghs kunst om veel meer dan alleen Zonnebloemen en De sterrennacht. Ontdek Vincent van Gogh in 10 schilderijen!