Marie Bracquemond
Marie Bracquemond kreeg haar opleiding van de schildersreus Jean-Auguste-Dominique Ingres in de strenge, classicistische traditie, tot 1874; toen veranderde alles. Edgar Degas ontdekte haar werk dat jaar op de Salon en stelde haar voor aan Renoir en Monet, waardoor ze regelrecht in de zich rond hen vormende impressionistische kring werd getrokken. Ze omschreef de verandering bijna als het opklaren van het weer: "Het is alsof er plotseling een raam in je huis openging en de zon en frisse lucht naar binnen stroomden." Marie nam deel aan drie van de acht grote impressionistische tentoonstellingen, met inzendingen voor de vierde (1879), vijfde (1880) en achtste (1889) groepsexpositie.
Haar man, de prentmaker Félix Bracquemond, was hierin geen bondgenoot. Volgens hun zoon Pierre weigerde hij haar schilderijen aan gasten te tonen en werkte hij actief tegen haar deelname aan tentoonstellingen, niet bereid in de schaduw te staan van een vrouw die hem voorbijstreefde. Dit tuinportret van haar halfzus Louise, stilletjes lezend bij hun huis buiten Parijs, voelt als Bracquemonds antwoord op dat alles: gevlekt licht, losse penseelvoering, een moment van volledig onbevangen gemak—alles wat haar eigen huiselijke leven haar onthield. Het is een van de weinige schilderijen van haar hand die vandaag de dag nog in een openbare collectie te vinden zijn, decennia later door de Franse staat van haar zoon aangekocht.
Je kunt meer lezen over dit meesterwerk en al zijn details in onze DailyArt Magazine.
PS Vergeet niet dat jouw 2027 meer kunst verdient. Onze nieuwe kalenders zorgen ervoor dat het die krijgt.