In het theater

Een jonge vrouw zit alleen in haar loge. Ze kijkt weg alsof iets net buiten beeld haar aandacht heeft getrokken. Achter haar verspreidt een spiegel de reflecties van vergulde balkons en het licht van de kroonluchter over de achterkant van haar jurk. Als je goed kijkt, zie je het contrast. Haar gezicht en sieraden zijn met grote precisie weergegeven, terwijl de menigte om haar heen vervaagt tot losse, glinsterende streken van pastel en gouache. Dat is een gewone avond in de opera van Parijs, gezien door de ogen van Mary Cassatt.

Cassatt kwam in 1866 in Parijs aan en raakte al snel bevriend met Edgar Degas, die haar uitnodigde om samen met de impressionisten te exposeren. Zonder aarzelen stemde ze toe. Later zou ze zich herinneren hoe ze eindelijk het gevoel kreeg dat ze echt als kunstenaar kon gaan leven, vrij van de verwachtingen van de Salon-jury.

Het theater werd een van haar favoriete onderwerpen. Terwijl Degas de artiesten schilderde en Renoir de koppels in hun loges, richtte Cassatt haar aandacht op de vrouwen in het publiek. Ze beeldde hen af zoals een andere vrouw ze daadwerkelijk zou zien: in een onbewaakt moment terwijl ze in gedachten verzonken zijn, en niet zoals ze zich aan iedereen voordoen.

PS Lees je graag verhalen over kunst? Schrijf je dan in voor de nieuwsbrief van DailyArt Magazine en ontvang ze direct in je inbox!