John Thornton
W 1405 roku szklarz John Thornton został zatrudniony przez dziekana i kapitułę York Minster do zaprojektowania ogromnego, wieloelementowego okna, które miało zostać umieszczone we wschodniej części katedry. Tematem przedstawienia była Apokalipsa, a Thornton otrzymał trzy lata na ukończenie projektu.
Okno zostało podzielone na szereg grup scen, z których każda opiera się na innym wątku tematycznym. Górna część przedstawia Boga Ojca w niebie, poniżej znajdują się sceny ze Starego Testamentu, a w dolnych partiach umieszczono wizerunki głównych fundatorów przedsięwzięcia. Omawiany panel stanowi część centralnej kompozycji – cyklu 81 kwater ukazujących sceny Apokalipsy, inspirowanych nie tylko Biblią, lecz także średniowiecznymi rękopisami poświęconymi temu tematowi.
Jedenasty rząd cyklu Apokalipsy obejmuje trzy sceny z życia św. Jana Ewangelisty, powszechnie uznawanego w średniowieczu za autora Apokalipsy św. Jana, opisanej w niezwykle popularnej Złotej legendzie – szeroko czytanym zbiorze żywotów świętych. W tym przedstawieniu św. Jan, po torturach zadanych mu przez cesarza Domicjana za głoszenie nauki chrześcijańskiej, zostaje zesłany na grecką wyspę Patmos. Tam – zgodnie z ikonografią okna – podejmuje działalność nauczającą i otrzymuje boskie natchnienie do spisania słynnej księgi biblijnej.
Wielkie Wschodnie Okno przeszło liczne prace konserwatorskie, z których ostatnia rozpoczęła się w 2011 roku. W 2016 roku efekty tej renowacji zostały zaprezentowane publicznie, ukazując dużą część okna w jego pierwotnym, pełnym splendorze.