Biegłość pędzla, wrażliwość na kompozycję i kolor, oraz umiejętność oddania nastrojowych walorów światła plasują Alberta Bierstadta wśród najlepszych malarzy bogactwa naturalnego Amerykańskiego Zachodu. Ten widok na dolinę Yosemite stanowi nie tylko arcydzieło amerykańskiego malarstwa pejzażowego, lecz także dokumentuje historię zachodniej ekspansji Stanów Zjednoczonych. Robiący wrażenie rozmiar mierzącego ponad 160 cm wysokości i ponad 240 cm szerokości obrazu ma za zadanie oddać ogromne, dzikie piękno Yosemite, aby zachęcić Amerykanów mieszkających na wschód od rzeki Missisipi do odkrywania i zasiedlania wielkiej granicy.
Ogromne amerykańskie pejzaże Bierstadta odzwierciedlały nacjonalistyczną wizję Ameryki w XIX wieku. W 1859, w poszukiwaniu nowych tematów malarskich, Bierstadt dołączył do wyprawy przez Góry Skaliste. Tam właśnie odkrył majestatyczne widoki, które staną się jego najbardziej rozpoznawalnymi dziełami. Widziany tu obraz ukazujący spokojny, zachwycający widok Amerykańskiego Zachodu został ukończony wraz z zakończeniem wojny secesyjnej. Ta spektakularna panorama sugerowała możliwość nowego początku dla wszystkich mieszkających w spustoszonych przez wojnę stanach na wschodzie. Artysta pozostawił obraz praktycznie wolny od jakiegokolwiek zwierzęcego czy ludzkiego istnienia sugerując, że ów dziewiczy Eden - nietknięty rozlewem krwi i cierpieniem wojny secesyjnej - czeka na odkrycie.
-Clinton