Arthur Hughes
Choć nigdy oficjalnie nie stał się częścią Bractwa Prerafaelitów, Arthur Hughes był blisko związany z grupą i często wystawiał razem z jej członkami. Współpracował z najważniejszymi artystami tego nurtu przy tworzeniu murali o tematyce arturiańskiej w salach Towarzystwa Dyskusyjnego Uniwersytetu w Oxfordzie. Po zakończeniu tego zlecenia Hughes kontynuował w swojej twórczości eksplorację motywów zaczerpniętych ze średniowiecza.
Piękna Rozamunda, córka należącego do rodu Fitz Pons Waltera de Clifforda oraz kochanka angielskiego króla Henryka II, była popularną postacią w twórczości XIX-wiecznych artystów i poetów. Według legendy Henryk stworzył na terenie królewskiej posiadłości w Woodstock w Oxfordshire ukryty ogród dla Rozamundy - do zacisza tego można się było dostać jedynie po przejściu labiryntu. W 1176 roku żona króla, Eleonora Akwitańska, miała podobno odkryć sekretny ogród i otruć swoją rywalkę. Na obrazie Piękna Rozamunda Hughes uchwycił dramatyczny moment, gdy Eleonora, widoczna w tle, dostrzega wejście do ogrodu.
Bogata symbolika obrazu dodatkowo potęguje emocjonalne napięcie narracji. Wzdłuż ścieżki królowej Hughes umieścił niebieskie kwiaty naparstnicy, rośliny znanej jako źródło bardzo silnej trucizny, która stanowi zwiastun losu Rozamundy. Podobne skojarzenia budzą widoczne na pierwszym planie irysy - w mitologii greckiej bogini Iris prowadziła dusze kobiet na Pola Elizejskie, stąd też na grobach kobiet często sadzono fioletowe irysy. Kwiaty przypominają również kształtem fleur-de-lis, symbol francuskiej monarchii, co stanowi wyraźne nawiązanie do życiorysu Eleonory, która przed ślubem z Henrykiem była królową Francji.
P.S. Oto 10 prerafaelitów, których możecie jeszcze nie znać. A jeśli chcecie sprawdzić swoją wiedzę na temat tej słynnej grupy, zmierzcie się z naszym quizem o Bractwie Prerafaelitów!