Na tym rysunku wykonanym czarnym tuszem na brązowym papierze widzimy stylizowane, ząbkowane liście, wśród których wije się smok. Centralna kompozycja jest otoczona jasną, marmurkową ramką, za którą znajduje się szeroki pas dekorowany złotymi i czarnymi skręconymi winoroślami, kwiatami, liśćmi i niewielkimi ptakami. Na arkuszu widać dwie pieczęcie - jedna, umieszczona pod rysunkiem, może zawierać tekst „Abd Muhammad Sadiq”, a druga, znajdująca się przy zewnętrznej krawędzi, jest zbyt wyblakła, by można ją było odczytać z całą pewnością, ale przypomina znaki w stylu tughra (czyli mocno stylizowanych, kaligraficznych symboli, które służyły ottomańskim sułtanom za oficjalne podpisy).
To dzieło jest wytwornym przykładem bardzo dekoracyjnego stylu saz, który rozkwitał w ottomańskim imperium w drugiej połowie XVI wieku. Charakteryzował się dynamiczną kompozycją i umieszczaniem w niej rozwianych, ząbkowanych liści, był wykorzystywany w różnych artystycznych mediach.
P.S. Smoki były popularnym motywem w sztuce wielu różnych regionów i kultur. Odkryjcie przedstawienia i znaczenia smoków w sztuce Azji Wschodniej!