Rembrandt van Rijn
Odwrócony do nas profilem i zwrócony w lewą stronę mężczyzna wspiera się ciężko na kiju, będąc przy tym prawdopodobnie wizerunkiem opierającego się na kulach żebraka. Rysunek ożywiają swobodne, przerywane linie, które pozostawiają fragmenty papieru puste, tworząc jednocześnie subtelną grę kontrastów i ciemnych akcentów. Przygarbiona sylwetka i opieranie się na kuli świadczą o fizycznych trudach życia, zaś nienaturalny wyraz twarzy z uchylonymi ustami, wygiętymi jakby w uśmiechu, tworzy wrażenie, że przedstawiony człowiek może nie być w pełni władz umysłowych.
Jest to rysunek Rembrandta van Rijna. Stanowi odzwierciedlenie nieustające fascynacji artysty godnością i wrażliwością zwykłych ludzi. W latach 1625-1631, kiedy pracował z domu swoich rodziców w Lejdzie i dopiero starał się wyrobić sobie imię jako malarz historyczny, Rembrandt stworzył bardzo wiele rysunków będących studiami do obrazów i linorytów. Inspirował się ludźmi, których widywał na co dzień, stąd też powracającymi motywami są sylwetki żebraków i włóczęgów. Malarz często umieszczał ich później jako gapiów w scenach biblijnych, gdzie służyli jako przypomnienie o chrześcijańskim obowiązku dawania jałmużny.
P.S. Odkryjcie 10 linorytów Rembrandta, które są nieco mniej znanym elementem jego twórczości.