Mary Cassatt
Młoda kobieta siedzi samotnie w swojej loży teatralnej, odwracając wzrok, jakby coś poza kadrem przykuło jej uwagę. Za nią lustro rozprasza odbicia pozłacanych balkonów i światła żyrandola na tył jej sukni. Przyjrzyj się uważnie, a dostrzeżesz kontrast: jej twarz i biżuteria są oddane z prawdziwą precyzją, podczas gdy tłum wokół niej rozpływa się w luźnych, błyszczących pociągnięciach pędzla w pastelach i gwaszu. To zwyczajny wieczór w Operze Paryskiej widziany oczami Mary Cassatt.
Cassatt przybyła do Paryża w 1866 roku i wkrótce zaprzyjaźniła się z Edgarem Degasem, który zaprosił ją do wystawiania swoich prac u boku impresjonistów. Zgodziła się bez wahania. Jak później wspominała, uwolniona od oczekiwań jury Salonu, w końcu poczuła, że może zacząć naprawdę żyć jako artystka.
Teatr stał się jednym z jej ulubionych motywów. Podczas gdy Degas malował wykonawców, a Renoir pary w lożach, Cassatt skupiła swoją uwagę na kobietach z widowni, przedstawiając je tak, jak widziałaby je inna kobieta – uchwycone w trakcie myśli, na chwilę bezbronne, a nie wystawione na pokaz dla wszystkich obserwujących.
P.S. Lubicie czytać historie o sztuce? Zapiszcie się do newslettera magazynu DailyArt, a będziecie je otrzymywać prosto na swoją skrzynkę e-mailową!