Ανρ Ντε Τουλούζ-Λωτρέκ
Με συναρπάζει η φωτογραφία, ιδιαίτερα όμως ο,τιδήποτε πολύ παλιό, που απεικονίζει τη ζωή, όπως ήταν κάποτε και παγιδεύει εκείνες τις φευγαλέες στιγμές έκφρασης στα πρόσωπα και τις στάσεις των ανθρώπων, που υπήρχαν πριν από μας. Υπάρχει κάτι πολύ μελαγχολικό σ' αυτό - είναι σαν να καταφέρνει η φωτογραφία να αγγίξει ένα φάντασμα, με τρόπο που εμείς ποτέ δεν θα μπορέσουμε. Επίσης, αισθάνομαι μια έντονη σύνδεση με τις φωτογραφίες - κι επομένως με το παρελθόν και με τους ανθρώπους που έζησαν σ' αυτό - μια αίσθηση που άλλα μέσα δεν την παρέχουν σε τόσο προσωπικό επίπεδο. Αυτή είναι φυσικά απλά η δική μου άποψη και δεν περιμένω οπωσδήποτε να τη συμμεριστείτε!
Αυτό το αίσθημα έφτασε στην κορύφωσή του καθώς στεκόμουν στο Μουσείο Τουλούζ-Λωτρέκ στο Άλμπι της Γαλλίας, το περασμένο καλοκαίρι. Ο Ανρί Τουλούζ-Λωτρέκ (1864-1901) γοητευόταν επίσης από τη φωτογραφία, γιατί αναπαριστούσε με αξιόπιστο τρόπο τον πραγματικό κόσμο παρά μια εντύπωση αυτού. Παρόλο που ήταν καλλιτέχνης, δεν έτεινε προς τη ρομαντική πλευρά της τέχνης και μάλιστα έλεγε "Δεν θέλω να φτιάξω τα πράγματα όμορφα, θέλω να τα φτιάξω αληθινά". Η δική του πρόσληψη της ζωής ήταν τόσο ρεαλιστική όσο και ο πόνος που υπέφερε εξαιτίας της αναπηρίας του και διαφόρων θεμάτων υγείας και στην τέχνη του - είτε στους πίνακες και τις λιθογραφίες είτε στις εικονογραφήσεις και τις φωτογραφίες - μοιάζει να διαφαίνεται πάντα η προσπάθειά του να αναδείξει τις αλήθειες της ζωής.
Η φωτογραφία παραπάνω είναι μια αυτοπροσωπογραφία του καλλιτέχνη ντυμένου Πιερρότου Κλόουν. Τι μας λέει αυτή για τον ίδιο; Το μέσο της φωτογραφίας εκθέτει αυτούσιο τον ίδιο τον άνθρωπο, αλλά μετά δημιουργεί έναν εσωτερικό φραγμό προσθέτοντας την ψεύτικη περσόνα. Εδώ υπάρχει ένα ηθελημένο ψέμα, που μας κάνει να αναρωτηθούμε, τι είναι αληθινό και τι όχι: θα μπορούσα να φανταστώ ότι λέει "Δεν είμαι κλόουν, αλλά έτσι πρέπει να ζήσω τη ζωή μου". Το τέχνασμα αυτό δημιουργεί μια ασφυκτική αίσθηση ότι οδηγούμαστε στην αλήθεια του καλλιτέχνη ή σ' αυτό που είναι "αληθινό", χωρίς όμως να δεσμευόμαστε απόλυτα από αυτή την ιδέα. Εδώ ο καλλιτέχνης είναι σίγουρα αυτός που γελάει τελευταίος.
Ο Ανρί Τουλούζ-Λωτρέκ πέθανε από σύφιλλη και αλκοολισμό σε ηλικία μόλις τριάντα έξι ετών.
Το κείμενο το έγραψε η νέα συνεργάτης μας, η Σάρα. Ελπίζω να σας άρεσε!
Βοηθήστε μας και κάντε μια χορηγία, ώστε να μπορέσουμε να δημοσιεύσουμε τη νέα έκδοση του Daily Art: http://support.getdailyart.com