Edvard Munch
Το 1890, ο 27χρονος Έντβαρντ Μουνκ έμεινε στο Σαιν-Κλου, λίγο έξω από το Παρίσι. Επηρεασμένος από τον ιμπρεσιονισμό και τον νεοϊμπρεσιονισμό, ζωγράφιζε τον ποταμό Σηκουάνα το χειμώνα και την άνοιξης, αποτυπώνοντάς τον από διάφορες γωνίες και σε διαφορετικές ώρες της ημέρας.
Στο σημερινό έργο, ο Μουνκ υιοθετεί την Ιμπρεσιονιστική προσέγγιση. Δίνει έμφαση στην επιφάνεια του ποταμού με σχεδόν υπερβολικό τρόπο, χρησιμοποιώντας τολμηρά οπτικά εφέ. Δομεί τη σύνθεσή του με αυστηρές παράλληλες γραμμές που καθοδηγούν τον ποταμό και τις όχθες του, διαιρώντας την εικονιστική επιφάνεια σε οριζόντιες χρωματικές ζώνες. Μόνο λίγα στοιχεία–όπως η καμπύλη γραμμή που οδηγεί σε μια βάρκα στην προβλήτα, το φύλλωμα ενός δέντρου και η σκιά του κορμού του–διαταράσσουν αυτές τις κατά τα άλλα ευθείες και ελεγχόμενες γραμμές.
Αν και ο Κλωντ Μονέ είχε χρησιμοποιήσει παρόμοιες συνθετικές τεχνικές ήδη από τη δεκαετία του 1870, οι πιο εντυπωσιακές ομοιότητες με τον πίνακα του Μουνκ εμφανίζονται σε μεταγενέστερα έργα των Γκυστάβ Καγιεμπότ και Αλφρέντ Σισλέ. Αυτό υποδηλώνει ότι ο Μουνκ ήταν από νωρίς ιδιαίτερα ευαισθητοποιημένος στις σύγχρονες εξελίξεις του καλλιτεχνικού κόσμου.
Παράλληλα, ο Μουνκ ενσωματώνει στοιχεία του νεοϊμπρεσιονισμού, ιδιαίτερα του πουαντιγισμού–της μεθόδου εφαρμογής του χρώματος με μικρές κουκκίδες ή πινελιές. Η τεχνική αυτή προσδίδει στον πίνακα μια απαλή, συμπυκνωμένη και αρμονική επιφάνεια.
ΥΓ. Αν θέλεις να κατανοήσεις πώς καλλιτέχνες όπως ο Μονέ, ο Σισλέ και ο Μουνκ άλλαξαν την πορεία της μοντέρνας τέχνης,ανακάλυψέ τα όλα στο Διαδικτυακό μας Μέγα-Μάθημα για το Γαλλικό Ιμπρεσιονισμό και το Μετιμπρεσιονισμός 101...τώρα με 25% έκπτωση!
ΥΓ'. Γνώριζες ότι ο Έντβαρντ Μουνκ ήταν γοητευμένος από τη φωτογραφία; Μετά τον θάνατό του, άφησε πίσω του περισσότερες από 180 φωτογραφικές εκτυπώσεις. Ανακάλυψε τις απρόσμενες φωτογραφικές αυτοπροσωπογραφίες του Μουνκ..