Agnieszka Sejud
Όπως αναφέρθηκε χθες, σπάνια παρουσιάζουμε σύγχρονη τέχνη, αλλά ακόμα πιο σπάνια παρουσιάζουμε σύγχρονη φωτογραφία! Σήμερα, παρουσιάζουμε το Φωτογράφημα 1 (6) 22.06.24 από τη σειρά Χορογραφία της Απουσίας της καταπληκτικής Αγκνιέσκα Σεγιούντ (δες την ιστοσελίδα της και το Instagram της). Έτσι περιγράφει η ίδια αυτή τη φωτογραφία:
«Στο σκοτεινό θάλαμο, ξετυλίγω και κόβω φωτοευαίσθητο χαρτί από ένα ρολό. Το κρεμώ στον τοίχο ή το απλώνω στο πάτωμα. Τοποθετώ το σώμα μου στην επιφάνεια και το εκθέτω για δευτερόλεπτα ή κλάσματα δευτερολέπτου. Χρησιμοποιώ το φως του μεγεθυντικού φακού και μικρές λάμπες και ζωγραφίζω το χώρο ενστικτωδώς. Όταν νιώθω ότι το έργο ολοκληρώνεται, βάζω το χαρτί στη μηχανή και περιμένω να εμφανιστεί η εικόνα στο λουτρό εμφάνισης.
Αιχμαλωτίζω εκείνη τη στιγμή της ύπαρξής μου. Εκτελώ ένα μυστικό τελετουργικό, έναν χορό με τον θάνατο και την επιθυμία. Αποτυπώνω τον εαυτό μου σε χαρτί που θα επιβιώσει πέρα από το σώμα μου. Λίγη αγάπη, λίγος θάνατος.
Σε ό,τι αφορά τις ιστορικές αναφορές, μπορώ να επικαλεστώ τον Ίβ Κλάιν, που δημιούργησε ένα υπερθέαμα: γυναίκες ως ζωντανά πινέλα, ένα κοινό, ο ίδιος ο Κλάιν με κοστούμι και τσιγάρο στο χέρι–καθαρός, ανέγγιχτος σωματικά. Αντιστρέφω αυτή την διάταξη, αν και δεν χρησιμοποιώ χρώμα. Ζωγραφίζω με φως απευθείας πάνω στο χαρτί. Δουλεύω στην απομόνωση και στο σκοτάδι. Δεν κατευθύνω–εγώ είμαι το εργαλείο, το σώμα, το φως και η εικόνα. Δουλεύω με ό,τι είναι ακόμη διαθέσιμο, αν και φθίνει–φωτοευαίσθητες ουσίες και χαρτιά.»
ΥΓ. Πολλοί διάσημοι καλλιτέχνες του 20ού αιώνα πειραματίστηκαν με τη φωτογραφία. Εδώ είναι 10 εκπληκτικές ραδιογραφίες του Μαν Ρέι!