Φρέντερικ Λέιτον
Σε αυτή τη ρομαντική σκηνή, ο έρωτας αναδύεται μέσα από την τέχνη. Μέσα από τη νοσταλγική θεματολογία και το άρτια ελεγχόμενο, εκλεπτυσμένο ύφος του, ο πίνακας αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα των ακαδημαϊκών ιδεωδών που επικρατούσαν στα τέλη του 19ου αιώνα
Ο Φρέντερικ Λέιτον, που ανέλαβε την προεδρία της Βασιλικής Ακαδημίας στο Λονδίνο το 1879, πέρασε πολλά χρόνια σπουδάζοντας στη Γερμανία, τη Γαλλία και την Ιταλία. Η σύνθεση και το φωτεινό χρώμα του Μήνα του μέλιτος του ζωγράφου αποκαλύπτουν την επιρροή Ενετών δασκάλων του 16ου αιώνα, όπως ο Τζορτζόνε και ο Τισιάνο. Ο πίνακας αυτός αποτελεί μια ασυνήθιστη απόκλιση στο έργο του Λέιτον, που συνήθως προτιμούσε κλασικά θέματα και ιδιαίτερα, το γυμνό–μια προτίμηση τόσο έντονη ώστε αρκετά έργα του αποσύρθηκαν από την Έκθεση Αγγλικής Τέχνης του 1857, που περιόδευσε στις Ηνωμένες Πολιτείες, καθώς κρίθηκαν προσβλητικά. Εδώ αντίθετα, στρέφεται σε μια οικεία, σύγχρονη σκηνή.
Ο Ιταλός που πόζαρε για τον ζωγράφο εμφανίζεται συχνά σε έργα του Λέιτον και φαίνεται πως ήταν ένα από τα αγαπημένα του μοντέλα. Τα χέρια του αποδίδονται με ιδιαίτερη φροντίδα, αναδεικνύοντας τη σημασία τους ως βασικό εργαλείο της καλλιτεχνικής δημιουργίας. Η τρυφερή πλαστικότητα και οι συγκρατημένοι τόνοι με τους οποίους απεικονίζεται το ζευγάρι βρίσκονται σε έντονη αντίθεση με την ακαμψία της πορτοκαλιάς πίσω τους, την οποία ο Λέιτον φαίνεται πως δυσκολεύτηκε περισσότερο να αποδώσει–οι καρποί της, αν τους παρατηρήσει κανείς προσεκτικά, μοιάζουν να είναι από σμάλτο.
ΥΓ. Κάνε το ΚΟΥΙΖ: Έρωτας στην Τέχνη, είναι γεμάτο με κάποιες από τις πιο διάσημες απεικονίσεις του έρωτα. Αν σε ενδιαφέρουν οι ιστορίες αγάπης που σχετίζονται με την τέχνη, δες τα παρακάτω άρθρα!