Η Βεράντα, Σεν-Τροπέ

Η σύζυγος του Ανρί Ματίς, η Αμελί, ντυμένη με κιμονό, κάθεται ήρεμα δίπλα σε ένα υπόστεγο για βάρκες και χάνεται σχεδόν μέσα στο τοπίο. Ο Ματίς μετατρέπει ό,τι βλέπει σε μια επίπεδη σύνθεση: η γαλάζια θάλασσα, η φαρδιά σκιά του κτιρίου και τα στριφογυριστά κλαδιά από πάνω μετατρέπουν τη σκηνή σε μια επιφάνεια γεμάτη μοτίβα. Με αυτό τον τρόπο αποκαλύπτεται το αυξανόμενο ενδιαφέρον του για τη διακοσμητική οργάνωση της σύνθεσης και τη δύναμη του χρώματος ως μέσου έκφρασης.

 

Ο πίνακας δημιουργήθηκε κατά τη διάρκεια της σχεδόν ετήσιας παραμονής των Ματίς κοντά στον φίλο και συνάδελφό τους καλλιτέχνη Πολ Σινιάκ στη νότια Γαλλία, μια περίοδο ιδιαίτερα σημαντική για την καλλιτεχνική εξέλιξη του Ματίς. Εκείνη την εποχή ο Ματίς πειραματιζόταν για σύντομο διάστημα με τη Νεοϊμπρεσιονιστική τεχνική, επηρεασμένος εν μέρει από τη δημοσίευση του μανιφέστου του Σινιάκ Από τον Ευγένιο Ντελακρουά στον Νεοϊμπρεσιονισμό. Ωστόσο, δεν περιορίστηκε στην απλή μίμηση του Νεοϊμπρεσιονισμού. Αφομοίωσε τις βασικές του αρχές και τις μετέπλασε σε ένα πιο αυθόρμητο και ελεύθερο εικαστικό ύφος. Οι αναζητήσεις αυτές οδήγησαν σύντομα στα πρωτοποριακά έργα του Φωβισμού.