Επιτύμβιος Ναΐσκος με Ένθρονη Γυναίκα και Θεραπαινίδα

Σήμερα είναι η Ημέρα των Αγίων Πάντων, μια Χριστιανική εορτή αφιερωμένη στη μνήμη όλων των αγίων, γνωστών και αγνώστων. Σε πολλές χώρες, αυτή τη ημέρα γίνονται επισκέψεις σε κοιμητήρια τιμώντας τη μνήμη των νεκρών. Ωστόσο, η επιθυμία να διατηρείται ζωντανή η μνήμη όσων έχουν φύγει από τη ζωή έχει τις ρίζες της πολύ πριν από το Χρστιανισμό. Εδώ και πάνω από 2.000 χρόνια, οι αρχαίοι Έλληνες δημιουργούσαν περίτεχνα ταφικά μνημεία, που συμβόλιζαν την παρουσία των νεκρών ανάμεσα στους ζωντανούς, με αυτό το όμορφο επιτύμβιο ανάγλυφο να αποτελεί ένα χαρακτηριστικό δείγμα αυτής της παράδοσης.

 

Παρουσιάζει μια εύπορη γυναίκα καθώς αναπαύεται σε μια περίτεχνη πολυθρόνα με μαξιλάρια, ενώ μια νεαρή θεραπαινίδα κρατά μπροστά της ένα μικρό κιβώτιο. Η νεκρή απλώνει το χέρι προς το κάλυμμά του, επαναλαμβάνοντας ένα γνώριμο μοτίβο της ελληνικής επιτύμβιας τέχνης, όπου οι νεκροί εικονίζονται να αλληλεπιδρούν με πολύτιμα αντικείμενα από την επίγεια ζωή τους. Ίσως αυτό να εκφράζει την ελπίδα ότι τέτοιες απολαύσεις και ανέσεις θα μπορούσαν να συνεχιστούν και στη μεταθανάτια ζωή. Κάθε στοιχείο της μορφής υποδηλώνει την υψηλή κοινωνική της θέση. Φορά, όπως φαίνεται, χρυσά φιδόσχημα βραχιόλια, ενώ η πολυτελής πολυθρόνα της είναι διακοσμημένη με πόδια λιονταριού και στήριγμα βραχίονα σε σχήμα αετού. Αντίθετα, η ενδυμασία και η κόμμωση της νεαρής συνοδού την ταυτοποιούν ως δούλη. Το ανάγλυφο αποτελούσε αρχικά τμήμα ενός ναΐσκου, ενός μικρού ταφικού μνημείου με μορφή ναού. Ωστόσο, το πάνω τμήμα του, η αριστερή πλευρά και το κάτω μέρος του αφαιρέθηκαν σε μεταγενέστερη εποχή.