ما اثر امروز را به لطف موزهی تاریخی یهود در آمستردام ارائه میکنیم که صدمین سالگرد تولد شارلوت سالومون (۱۹۱۷-۱۹۴۳) را با نمایشگاهی ویژه که به میراث هنری او اختصاص یافته، گرامی میدارد: اثر هنری زندگی؟ یا تئاتر؟ (تا ۲۵ مارس ۲۰۱۸ در معرض نمایش است). سالومون هنرمندی بسیار تأثیرگذار بود که زندگیاش بهطرز غمانگیزی توسط هولوکاست پایان یافت.
«جنگ همچنان بیداد میکرد و من آنجا کنار دریا نشسته بودم و به ژرفای قلب بشریت مینگریستم. من مادرم شدم، مادربزرگم شدم، در واقع من تمامی شخصیتهایی بودم که در نمایش من نقشآفرینی میکردند. آموختم که در تمام مسیرهای آنها گام بردارم و به همهی آنها بدل شدم.»
سالومون در این اثر، جهشی به گذشته میزند و فرمی برای به تصویر کشیدن تاریخچهی پنهان خانوادهاش مییابد. او با تکمیل خاطرات خود از طریق صحنههای خیالی و خطوط داستانی، زندگیاش را بازسازی کرده و دیدگاه جدید خود را نسبت به خانوادهاش ترسیم میکند. سالومون در جستجوی حقیقت زندگیاش، در قالب قهرمانانِ خود فرو میرود و داستانهای آنها را از طریق واژگان و ترانهها بازگو میکند. به نظر میرسد او با این کار نه تنها میخواهد خود و پیشینهاش را بازسازی کند، بلکه به دنبال کشف دلایل خودکشیها در خانوادهاش است. او با کمک تغییر پرسپکتیو، به قهرمانان داستان و زندگیهای غمانگیزشان نزدیک یا از آنها فاصله میگیرد. او در حین کار، بینشی نسبت به تجربیات و انگیزههای آنها و همچنین نسبت به پیشینه و دوران کودکی خود به دست میآورد. در مجموعهای از صحنههای پرجزئیات، قهرمانان داستان مانند یک کارتون یا استوریبوردِ فیلم در طول روایت حرکت میکنند. سالومون این اثر را تا حدی از طریق صحنههای تکرارشونده که بیننده را در طول داستان هدایت میکنند، به دست میآورد. خطوط، متنها و ارجاعات موسیقایی بر روی لایههای شفاف همراهِ نقاشیهای زیرین، در تعامل هستند و بدین ترتیب بر حرکت شخصیتها از رویدادی به رویداد دیگر تأکید میکنند.
اگر میخواهید دربارهی او بیشتر بدانید، مقالهی «شارلوت سالومون: مرگ، زندگی و تئاتر» را در مجلهی دیلیآرت بخوانید.