در چنین روزی در سال ۱۸۳۰ م.، آلبرت بیرشتات، نقاش آلمانی-آمریکایی چشم به جهان گشود که به تصاویر باشکوه و پانوراماییاش از غرب آمریکا مشهور است. او در چندین سفر اکتشافی در دوران گسترش مرزهای غربی شرکت کرد و مناظر چشمگیری را که با آنها روبهرو میشد، به تصویر کشید. هرچند او نخستین هنرمندی نبود که این مناطق را نقاشی میکرد اما به مشهورترین تصویرگر مرزهای غربی آمریکا در طول قرن نوزدهم بدل شد.
بیرشتات نقاشی چیرهدست بود که علاقه داشت صحنههایی نمایشی بر بوم بیاورد. او در این نقاشی، مکانهای گوناگون رشتهکوه راکی را بازآرایی کرده است، شکوه آنها را اغراقآمیز نشان داده و جلوههای چشمگیر جوی به آن افزوده تا در دل بینندهها تأثیر بگذارد؛ در دورانی که مناظر آمریکای شمالی در حال دگرگونی تند و سریع بودند. بومهای عظیم و پرنور او که برای نمایش عمومی و سود اقتصادی ارائه میشدند، پیشدرآمدی بر شکوه سینمای مدرن بودند.
او این اثر را در سال ۱۸۶۳ م. با طراحیهایی که در محل تهیه کرده بود آغاز کرد و بعدها آن را در کارگاه هنریاش در نیویورک به پایان رساند. این صحنه برای او بار معنایی شخصی نیز داشت: او کوه روسالی (که اکنون «کوه آسمان آبی» نام دارد) را به افتخار روسالی آزبورن لادلو، همسر همراه سفرهایش، نامگذاری کرد. روسالی پس از طلاق، در سال ۱۸۶۶ م. با بیرشتات ازدواج کرد.
پ.ن. بیرشتات از اعضای یکی از نخستین جنبشهای اصیل آمریکایی در هنر بود؛ جنبشی که زیبایی چشماندازهای طبیعی آمریکا را گرامی میداشت. دربارهی مکتب رودخانه هادسون، این جنبش هنری مشهور، بیشتر بدانید! برای آشنایی با دیگر منظرهنگاران آمریکایی، مقالات پیشنهادی زیر را از دست ندهید.