خیابانی در شهر آرل

بیایید ماه جدید را با نقاشی زیبایی از ونسان ون گوگ آغاز کنیم.

هیچ می‌دانستید ون گوگ قبل از قدم گذاشتن در راه هنر کارهای دیگری را امتحان کرده بود؟ او پیش از کشف نقاشی در ۲۷ سالگی، حرفه‌های مختلفی را امتحان کرد (از تجربه‌ی معلمی تا موعظه‌گری بدون مقام روحانیت).

در سال ۱۸۸۰ مهارتش در طراحی را جدی گرفت، اما طرح‌های غمناک و روستایی‌اش توجه زیادی به خود جلب نکردند. در مدت اقامتش در پاریس، با هنرمندان مدرن دیگری آشنا شد که انگیزه‌بخش او برای خلق آثاری شدند که رنگهای بیشتری داشت. اما تا سال ۱۸۸۸ طول کشید تا ونسان در شهر آرل (جنوب فرانسه) سبک مخصوصش را به دست‌آورد، همان سبک پرشور نقاشیهایش که به آن معروف است، سبکی که رنگهای تند و ضربه‌قلم‌های کوتاه از ویژگیهای آن است. در آنجا بود که او به معنای واقعی رنگها را کشف کرد، در نامه‌ای نوشته‌بود:
«رنگ آبی بدون زرد و نارنجی معنا ندارد، و وقتی آبی را می‌گذاری، باید زرد و نارنجی را هم کنارش بگذاری، درسته؟»
نقاشی امروز ما نیز در آرل خلق شده است.

انگار رنگ زرد برای او اهمیت ویژه‌ای داشت. "خانه‌ی زد" هم کارگاه و هم محل زندگی ون‌گوگ بود و او بارها تلاش کرد که در آنجا جمعی از هنرمندان را برای همکاری گرد هم آورد، اما این تلاش‌ها ناکام ماند. با این حال پیش از آنکه برای بستری شدن به آسایشگاه روان‌پزشکی برود، طی ۱۵ ماه اقامتش در آن شهر حدود ۳۰۰ نقاشی خلق کرد. بعدها به اوور-سور-اواز، دهکده‌ای هنرمندنشین نزدیک پاریس رفت و با وجود مشکلات سلامتی که درگیرش بود زندگی‌اش را وقف نقاشی کرد. در ۲۹ ژوئیه ۱۸۹۰، بر اثر جراحت ناشی از شلیک گلوله درگذشت.

این هنرمند در زمان حیات خود، تنها چند نقاشی فروخت. برادرش تئو همواره حامی او بود، نه فقط در مسائل مالی بلکه در تأمین لوازم هنری هم کمکش می‌کرد. تئو به عنوان دلال آثار هنری، گاهی آثار ونسان را خریداری می‌کرد تا گذران زندگی‌ او ممکن شود.

ماه اوت خوبی داشته باشید! :)

پ.ن: سال‌های اقامت ون گوگ در آرل، هنر را برای همیشه دگرگون کرد. در دورهٔ آنلاین ما بیشتر درباره‌ی سبک او بیاموزید: دوره‌‌ی مقدماتی پست‌امپرسیونیسم.

پ.ن۲: دوست دارید دانش‌تان دربارهٔ ون گوگ را محک بزنید؟ در مسابقهٔ ون گوگ ما شرکت کنید!