ما ماه ویژهمان را با مجموعهای از آثار موزه هنر فکودا در کیوتو ادامه میدهیم. یکشنبهی دلپذیری داشته باشید.
اوامورا شوئن در کیوتو به دنیا آمد. نام واقعی او "تسونه" بود. شوئن در مدرسهی نقاشی خصوصی تحت نظر سوزوکی شونن تحصیل کرد، در حالی که همزمان در مدرسهی استانی نقاشی کیوتو هم درس میخواند. پس از آن، نزد استادان مکتب شیجو، از جمله کونو بایری و تاکئوچی سیهو آموزش دید. اسم مستعار "شوئن" ترکیبی از "شو" (برگرفته از شونن) و "ئن" (برگرفته از چایزار - Cha-en) است، چون کسبوکار خانوادگیاش فروش چای برگ بود. پیگیری مادامالعمر او در به تصویر کشیدن زیبایی زنانه، سبکی ظریف و بسیار پالوده در نقاشی به وجود آورد. شوئن راه را برای نقاشان زن مدرن هموار کرد و نامش به عنوان نخستین زن دریافتکنندهی نشان فرهنگ در تاریخ ثبت شد.
نمایش عروسکی که بر روی پرده به عنوان صحنهی جایگزین اجرا شده، صحنهای مشهور از نمایش آواز ژاپنی "میدو نو هیکیاکو" اثر چیکاماتسو مونزامئون را نشان میدهد، که در آن قهرمان و قهرمانه در حال فرار عاشقانه با یک چتر مشترک زیر بارش برف هستند. زن جوانی که عروسک شخصیت روسپی "اوکماوا" را کنترل میکند، آنقدر پرشور است که گویی خودش در حال ایفای نقش است، بیآنکه متوجه باشد آستینش با خم شدنش از پرده بیرون زده است. نگاه اندکی نکوهشآمیز همکار عروسکگردانش برای آرام کردن او، تأثیر واقعگرایانهی صحنه را بیشتر کرده است. شوئن بیش از نقاشیهای اصلی مکتب اوکییو-ئه، جذب زیبایی خطوط در نسخههای چاپی چوبی اوکییو-ئه شده بود، زیبایی که از دستان حکاکان و چاپگران سرچشمه میگرفت. این اثر نسخهای از یک چاپ چوبی اوکییو-ئه توسط کیتاگاوا اوتامارو (۱۷۵۳–۱۸۰۶) است که در اصل روی بوم ابریشمی چاپ شده بود. این نمونهای بسیار نادر است که علاقه خاص شوئن به برخی آثار اوکییو-ئه را نشان میدهد.
لطفاً توجه داشته باشید که شاهکار امروز یک طومار بسیار بلند است. برای نمایش در اپ مجبور شدیم آن را برش دهیم، از این بابت پوزش میطلبیم!
پ.ن: شیفتهی لطافت سبک اوکییو-ئه و درامهای آواز ژاپنی هستید؟ مجموعهی ۵۰ کارتپستال هنر ژاپنی ما این روح را به صندوق پستی شما میآورد!
پ.پ.ن: دربارهی "نوگوچی شوهین"، یکی دیگر از هنرمندان زن جذاب ژاپن در آغاز قرن بیستم نیز بخوانید!