John French Sloan
اثر خیابان کورنلیا از جان اسلون هم ادای دینی نوستالژیک به ساختمانی است که روزگاری کارگاه هنری او را در خود جای داده بود و هم بازتابی دقیق از دگرگونی سریع نیویورک. اسلون، از چهرههای پیشگام مکتب اَشکن (گروهی از نقاشان واقعگرا که شاگرد رابرت هِنری بودند) به ثبت صمیمانه زرقوبرق، انرژی و زندگی روزمره کلانشهرهای مدرن شهرت داشت. او خیابانها، قطارهای هوایی و محلههای کارگری شهر را اغلب با نگاهی اجتماعی و سیاسی نقاشی میکرد.
این اثر، ساختمان خاص وریتایپ پلاک ۲ در خیابان کورنلیا را در مرکز قرار میدهد که به «فلتآیرون گرینویچ» شهرت داشت. مکانی که بین سالهای ۱۹۱۲ تا ۱۹۱۵ م. کارگاههنری اسلون در آن بود. این ساختمان در سال ۱۹۰۷ م. و به سبک معماری هنرهای زیبا ساخته شد و از نخستین بناهای اسکلت فلزی نیویورک بود. در سمت چپ، قطار هوایی از خیابان ششم با سر و صدا میگذرد؛ در سمت راست، خیابان کورنلیا در دوردست به خیابان بلیکر میرسد. اسلون تمام صحنه را در درخشش نور طبیعی و مصنوعی غوطهور کرده است؛ چراغهای خیابان، نور قطار و غروب سرخفام.
روز جهانی معماری مبارک!
پ.ن. اگر به نقاشیهایی علاقه دارید که شهر را به موضوع اصلی تبدیل میکنند، نگاهی به نسخه چاپی باکیفیت ما از اثر گوستاو کایبوت با عنوان خیابان پاریس؛ روز بارانی بیندازید. مانند نیویورک اسلون، پاریس کایبوت نیز معماری، فضا و زندگی روزمره را در لحظهای جاودانه ثبت میکند.
پ.ن۲. با پنج نقاش مشهور واقعگرایی آمریکایی آشنا شوید! آیا همه آنها را میشناسید؟