شب پرستاره

در میان مناظر پراحساس ادوارد مونک در دوره‌ی اکلی (نام این دوره برگرفته از نام ملکی است که او در ۱۹۱۶م. خرید) مجموعه‌ای از صحنه‌های آبی‌فام شب‌های زمستانی جای دارد که در فاصله‌ای کوتاه میان سال‌های ۱۹۲۲ تا ۱۹۲۴ نقاشی شده‌اند.

این مناظر که از خانه‌اش در اِکِلی دیده می‌شدند، از خودشان پرتوهایی از آرامش، هارمونی و ثبات ساطع می‌کنند،‌ ویژگیهایی که با فرم‌های گرد و درهم‌تنیده تقویت شده و ترکیب‌بندی محکم و سنجیده‌ای پدید آورده‌اند. آن روشنایی آرامش‌بخش از سه منبع سرچشمه می‌گیرد: آسمان پرستاره، روشنایی شهر نزدیک این منظره و نوری که از اتاق خود مونک جاری است.

زیباست، نه؟ همگی جمعه‌ی آرامی داشته باشید!

پ.ن: با ده نقاشی شب پرستاره که اثر ون گوگ نیستند آشنا شوید! آیا همه‌شان را می‌شناسید؟