گل‌ها و سر زن

این تصویر آرام از زنی که در میان گل‌های سفید قرار گرفته، نشان‌دهنده‌ی توانایی دوروتئا متزل-یوهانسن در پیوند دادن درون‌نگری آرام با بیانی مدرن در فرم است.

این هنرمند در کودکی به بیماری روماتیسم مفصلی مبتلا شد که بعدها به مشکلات مزمن قلبی انجامید. از همان سال‌های نخست زندگی، خود را با جدیت فراوان وقف طراحی و نقاشی کرد. او از سال ۱۹۰۷ تا ۱۹۰۹ م. در هامبورگ برای آموزگاری طراحی آموزش دید و سپس در مدرسه‌ای در شلسویگ به تدریس پرداخت. در کنار این فعالیت، آثار مستقلی نیز در سبک‌های گوناگون خلق می‌کرد.

در سال ۱۹۱۰ با معمار و نقاش اهل هامبورگ، امیل متزل، ازدواج کرد. به‌عنوان زنی متأهل در امپراتوری ویلهلمی، دیگر اجازه نداشت به‌عنوان معلم کار کند و ناچار شد شغل خود را رها کند. از میانه‌ی دهه ۱۹۲۰ م. به بعد، هنر متزل-یوهانسن روشن‌تر و فضاسازانه‌تر شد؛ تغییری که از اقامت او در فرانسه و آشنایی‌اش با امپرسیونیسم، به‌ویژه آثار پل سزان، تأثیر پذیرفته بود. او از اعضای بنیان‌گذار «انشعاب هامبورگ» بود و سبکی اکسپرسیونیستی پرورش داد که نه بر تندی و اغراق، بلکه بر هماهنگی، تأمل و مهار عاطفی استوار بود. زندگی هنری او در سال ۱۹۳۰ م. به شکلی تراژیک پایان یافت: تنها چند روز پس از چهل‌وچهارمین سالروز تولدش، پس از عمل جراحی و بر اثر نارسایی قلبی درگذشت. آثار او برای دهه‌ها تا حد زیادی فراموش شدند تا اینکه در سال‌های اخیر دوباره کشف و مورد توجه قرار گرفتند.

پ‌.ن. درخشش زنان هنرمند در طول تاریخ را به اشتراک بگذارید. ویرایش دوم مجموعه ۵۰ کارت‌پستال آثار هنرمندان زن دیدگاه‌های آن‌ها را در دستان شما قرار می‌دهد؛ هر کارت، بزرگداشتی ظریف از خلاقیت، قدرت و الهام.

پ‌.ن۲. با یکی دیگر از نقاشان برجسته آلمانی آشنا شوید: پیشگام اکسپرسیونیسم، پائولا مودرسون-بکر!