Minnie Evans
ماه ویژهی خود را با شاهکارهایی از موزه هنر مردمی آمریکا در نیویورک ادامه میدهیم. اثر امروز بخشی از نمایشگاه خودساخته: یک قرن هنرمندانِ خلاق است که تا ۱۳ سپتامبر ۲۰۲۶ در این موزه به نمایش گذاشته شده است. اگر در نیویورک هستید، این نمایشگاه را از دست ندهید!
مینی ایوانز هنرمندی آفریقایی-آمریکایی بود که از دههی ۱۹۴۰ تا دههی ۱۹۸۰ در ایالات متحده فعالیت میکرد. او دروازهی ورودی باغهای «ایرلی» در ویلمینگتونِ کارولینای شمالی را اداره میکرد، جایی که در همان دوران این اثر را خلق کرد؛ اثری که در آن سه چهره از میان آزالیاهای رنگارنگ و پوشش گیاهی انبوه سر برمیآورند. او طراحی گلها و چهرهها را جداگانه انجام داد و سپس آنها را در قالب منظرهای کالیدوسکوپوار (زیبابین) با هم ترکیب کرد. ترکیب رنگی پرجنبوجوش اثر، بازتابی از تصور او از بهشت بود. او زمانی گفته بود: «ما از بهشت حرف میزنیم، فکر میکنیم همهچیز باید سفید باشد. اما من باور دارم که آنجا رنگهای زیبای رنگینکمانی خواهیم داشت.»
ایوانز هرچند محیط اطرافش را به تصویر میکشید، باور داشت که آثارش در واقع نوعی ارتباط با نیاکان و جهان معنوی هستند. ترکیببندی اثر بر چشمانی استوار است که با آرامش به بیننده نگاه میکنند و در میان شکوفههای متقارن همچون هالهای احاطه شدهاند. ایوانز اظهار داشت که سعی میکند چشمها را از نقاشیهایش حذف کند اما آنها همیشه راهی برای بازگشت پیدا میکردند.