رزا بونور، یکی از مشهورترین نقّاشان حیوانات در قرن نوزدهم میلادی، نزد پدرش، ریمون بونور هنرمند، آموزش دید. او در دهههای ۱۸۴۰ و ۱۸۵۰ م. حیوانات را مستقیما به طور زنده مطالعه میکرد و با پیروی از الگوی تئودور ژریکو، به کشتارگاههای پاریس و بازارهای اسب میرفت. بونور که مصمم بود بدون جلب توجه کار کند، حتی مجوز رسمی پوشیدن لباس مردانه را هنگام طراحی در مکانهای عمومی دریافت کرده بود.
بونور و شریک زندگیاش، ناتالی میکاس، در سال ۱۸۶۰ م. قصر «شاتو دو بی» را در نزدیکی فونتنبلو خریداری کردند؛ جایی که این هنرمند مجموعهای شگفتانگیز از حیوانات را نگهداری میکرد، از جمله گوزن، گراز وحشی، غزال و حتی شیر. این حیوانات آزادانه در محوطه رفتوآمد میکردند و به بونور اجازه میدادند آنها را از نزدیک مشاهده کند. بر اساس روایتهای معاصر، شیرها بهتدریج آنقدر به او خو گرفتند که میتوانست به آنها نزدیک شود و حتی نوازششان کند. چنین تماس مستقیمی به او امکان میداد آناتومی حیوانات را با دقتی بینظیر مطالعه کند و شخصیت و حضورشان را نیز ثبت کند.
پ.ن. این تصویر از یک شیر تنها نمونه در آثار او نیست. در مجموعه ۵۰ کارتپستال آثار هنرمندان زن ما، نمونهی دیگری هم خواهید یافت. :)