این منظرهی تابناک که در سال ۱۹۱۹ نقاشی شده است، ملک سرسبز و انبوه «سا کوما» در والدموسا، واقع در سواحل شرقی مایورکا را نشان میدهد. سانتیاگو روزینیول، هنرمند کاتالونیایی، نخستین بار در سال ۱۸۹۹، هنگامی که برای بهبودی از یک بیماری به این جزیره سفر کرده بود، آن را کشف کرد. این تجربه تأثیری ماندگار بر او گذاشت. مایورکا بهسرعت به مقصدی همیشگی برای این هنرمند بدل شد؛ کسی که در میان باغها و حومهی آن پرسه میزد و اتمسفر آنها را با پالت رنگی غنی و طنیناندازی به تصویر میکشید. او بعدها این مکان را «جزیرهی آرامش» نامید؛ عنوانی که برای کتاب خود در سال ۱۹۲۲ دربارهی این جزیره برگزید.
روزینیول از چهرههای محوری مدرنیسم کاتالان و یکی از بنیانگذاران پاتوق هنری «اِلس کواتره گاتس» (Els Quatre Gats) بود. اگرچه او سفرهای گستردهای داشت و مدتی را در پاریس گذراند، اما مایورکا همچنان یکی از بزرگترین منابع الهام او باقی ماند. نقاشیهای او از این جزیره — بهویژه باغها و مناظر آرام آن — از جمله بیدغدغهترین و آرامترین آثار دوران حرفهای او به شمار میروند.
با گذشت زمان، روزینیول از خلق صحنههای انباشته از پیکرههای انسانی فاصله گرفت و در عوض، بر شعرِ خاموشِ خود طبیعت تمرکز کرد. باغها و مناظری که او در سراسر اسپانیا نقاشی کرد، به برخی از شناختهشدهترین موضوعات کاری او بدل شدند. به پاس قدردانی از پیوند عمیق او با مایورکا، شهر پالما در سال ۱۹۳۵ بنای یادبودی به افتخار او برپا کرد تا از هنرمندی تجلیل کند که به شکلگیری تصویر شاعرانهی این جزیره در هنر مدرن کمک کرده بود.
پ.ن ۱: مجموعهی ۵۰ کارتپستالی مناظر ما، برخی از برانگیزانندهترین چشماندازهای تاریخ هنر را گرد هم آورده است. آنها را در فروشگاه دیلیآرت بررسی کنید! :)
پ.ن.۲: به دنیای باغهای زیبای سانتیاگو روزینیول قدم بگذارید!