ایولین دِ مورگان در واکنش به ویرانیهای جنگ جهانی اول، آثار متعددی خلق کرد که بازتابدهندهی نبرد میان خیر و شر بودند. عنوان این نقاشی از سیگنال اضطراری مورس، یعنی .S.O.S گرفته شده است که در آن زمان بهتازگی رسمیت یافته بود (و اغلب به عنوان «ارواح ما را نجات دهید» تعبیر میشد)؛ عبارتی که فوریتِ اخلاقی و معنوی عمیقتری را در قلب این صحنه بازگو میکند.
در مرکز اثر، پیکرهی زنی تنها با جامه سپید ایستاده است که مظهر بیگناهیِ قربانیان جنگ است. او که بر فراز صخرهای مستقر شده، دستانش را به سوی آسمان دراز کرده است و همزمان با برخورد موجهای سهمگین به صخره و چرخش مارهای دریایی در اعماق پایین، به دنبال نجات فیزیکی و رهایی معنوی است. در تصویرگری نمادین دِ مورگان، این موجودات اغلب مظهر شر و مرگ هستند. با این حال، نقاشی به ناامیدی ختم نمیشود: رنگینکمانی در دوردست پدیدار میشود که نویدبخشِ آرامِ امید و رستگاری است.
خودِ دِ مورگان به باورهای معنویاش پایبند بود. پس از درگذشت او، بر روی سنگ مزار مشترک او و همسرش این عبارت نقش بست: «اندوه تنها از آنِ زمین است؛ زندگیِ روح، شادمانی است.»
پ.ن. به درون هنر سحرآمیز ایولین دِ مورگان، یکی از «خواهران پیشارافائلی»، سفر کنید!
پ.ن.۲. آثار ایولین دِ مورگان در مجموعههای کارتپستالی «زنان هنرمند» ما نیز جای گرفتهاند و هنرمندان زن را از دورههای مختلف تاریخ هنر گرد هم آوردهاند.