این نقاشی زنی را نشان میدهد که روی کاناپهای روکشدار در یک روز گرم تابستانی لم داده است؛ در حالی که نور از زیر سایهبان نیمهپایینآمده عبور میکند و نگاهی گذرا به ساحل در دوردست را آشکار میسازد. جیمز تیسو، نقّاش، تصویرگر و کاریکاتوریست فرانسوی، در آثار پختهی خود عناصری از واقعگرایی، امپرسیونیسم اولیه و هنر آکادمیک را در هم میآمیخت و اغلب بهجای روایتگری، بر ثبت یک حالوهوا تمرکز میکرد؛ مانند همین اثر که خستگی آرام بعدازظهر تابستانی را ثبت کرده است. مدل اثر احتمالاً کاتلین نیوتن است؛ با نام اصلی کاتلین اشبورنهم کلی (۱۸۵۴–۱۸۸۲)، که از سال ۱۸۷۶ م. تا زمان مرگ زودهنگامش بر اثر سل در ۲۸ سالگی، همدم تیسو بود.
پ.ن. این حس نور ساحلی و سکون تابستانی در مجموعهی ۵۰ کارتپستال دریا، کشتیها و سواحل نیز بازتاب یافته است؛ شامل چشماندازهای ساحلی از سراسر تاریخ هنر.
پ.ن۲. اگر از داستانهای هنری، از هنرمندان فراموششده تا روایتهای ناگفته درباره استادان بزرگ لذت میبرید، در خبرنامهی مجلهی دیلیآرت عضو شوید!