تراس، سنت تروپه

همسر آنری ماتیس، اَملی، در حالی که کیمونو بر تن دارد، در آرامش کنار یک آشیانه قایق نشسته است و تقریبا در منظره اطراف محو می‌شود. ماتیس آنچه را که می‌بیند مسطح می‌سازد: دریای آبی، سایه پهن ساختمان و شاخه‌های در هم پیچیده بالای سر، ترکیب‌بندی را به سطحی پر نقش و نگار دگرگون می‌سازد و علاقه فزاینده او را به ساختار تزئینی و رنگ بیانگر آشکار می‌کند.

این نقاشی در طول اقامت تقریبا یک ساله خانواده ماتیس نزد هنرمند همکارشان پل سینیاک در جنوب فرانسه خلق شد؛ دوره‌ای که در سیر تحول هنری ماتیس نقشی سازنده ایفا کرد. ماتیس برای مدت کوتاهی تکنیک نئوامپرسیونیستی را تجربه کرد که تا حدودی تحت تاثیر انتشار مانیفست سینیاک با عنوان از اوژن دلاکروا تا نئوامپرسیونیسم برانگیخته شده بود. ماتیس به جای تقلید ساده از نئوامپرسیونیسم، آموزه‌های آن را درونی کرد و آن‌ها را به سبکی خودجوش‌تر و رهاتر دگرگون ساخت. این تجربه‌ها به زودی در نقاشی‌های انقلابی مکتب فوویسم به اوج خود رسیدند.

پ.ن: کنجکاوید بدانید هنرمندانی مانند ماتیس چگونه میراث امپرسیونیسم را به پدیده‌ای کاملا نوین بدل ساختند؟ در دوره آنلاین ما، پست‌امپرسیونیسم ۱۰۱، کشف خواهید کرد که چگونه هنرمندانی نظیر سزان، ون گوگ، گوگن، سینیاک و ماتیس از طریق تجربه‌های جسورانه در رنگ، فرم و بیان، راه را برای هنر مدرن هموار ساختند.

پ.ن.۲: در اینجا با ۱۰ نقاشی از آنری ماتیس آشنا می‌شوید!