Avondwandeling

Ken je Maria Anto? Zij was een Poolse kunstenares die schilderijen maakte in de geest van het surrealisme, de fantastische kunst en het primitivisme. Allegorische taferelen tegen een achtergrond van exotische en fantastievolle landschappen, waaronder nachtelijke vergezichten, dienden als een vlucht uit de werkelijkheid waarin Anto leefde en werkte – een zoektocht naar harmonie en schoonheid door middel van kunst.

In de Avondwandeling lopen verschillende figuren door een onbestemde ruimte (een park of tuin) in de richting van de ondergaande zon. Ze staan met hun rug naar de toeschouwer gekeerd. Alleen de vrouw aan de rechterkant van het doek kijkt naar de toeschouwer, maar ook zij blijft onzichtbaar omdat haar gezicht verborgen is achter een waaier. Dit zijn de nog levende en overleden leden van de familie van de schilder. Hun elegante kleding, pakken en lange jurken, lijken niet meer van deze moderne tijd. Twee van de bomen die de wandelaars omringen, vallen op door hun wonderlijke bladeren, die lijken op vergrote versies van exotische kamerplanten.

De kunstenaar zelf gaf de volgende uitleg voor haar keuze om mensen met hun rug naar de toeschouwer te tonen: "... dat ben ik, met mijn rug naar de toeschouwer. Ik kijk naar dezelfde wereld die de kijker ziet. De geschilderde figuur wil de kijker iets laten zien... Wat diep van binnen zit, is belangrijker." In de schilderijen van Anto is de figuur gehuld in een aura van surrealisme. De motieven op haar doeken vertellen een verhaal, maar zijn bijna nooit te ontcijferen. De kijker wordt geconfronteerd met een raadsel, met verwijzingen naar thema's uit het leven van de kunstenaar, verweven met haar herinneringen en dromen. Andrzej Osęka, een kunstcriticus, schreef dat deze methode inhield dat dingen “zowel onthuld als verborgen bleven, om zo te kunnen spreken over de wereld van iemands persoonlijke ervaringen”. Whitney Chadwick, een Amerikaanse kunsthistorica die de nadruk legde op het unieke karakter van de surrealistische taal zoals die door vrouwelijke kunstenaars wordt gebruikt, stelde dat terwijl de schilderijen van mannen hallucinaties en erotisch geweld uitbeelden, vrouwen een wereld creëren die doordrongen is van een sprookjesachtige sfeer en fantasie. Ze heeft zich niet beziggehouden met de kunst van Anto, maar de Poolse kunstenaar zou goed passen in de groep vrouwelijke kunstenaars die zij beschreef.

We presenteren het werk van vandaag dankzij de Zachęta–Nationale Kunstgalerie in Warschau!

PS Als je geïntrigeerd bent door het schilderij van vandaag, dan kan je ons vergezellen in de magische wereld van Maria Anto's kunst!

PPS Ontdek nog meer baanbrekende vrouwen in onze set van 50 ansichtkaarten met vrouwelijke kunstenaars. Elke kaart viert een verhaal, een visie, een stem.