Srebrne Ulubienice

Oto znakomity przykład techniki Alma-Tademy, czyli kontrastującego białego marmuru, na tle olśniewająco błękitnego Morza Śródziemnego. Artysta zatarł środkową kompozycję. Pierwszy plan zostaje gwałtownie zestawiony z odległym horyzontem, tworząc dramatyczny efekt. Alma-Tadema był perfekcjonistą. Wytrwale pracował, często wracając do fragmentów obrazów, aż osiągnęły one jego wysokie standardy. Pewna zabawna anegdota opowiada o tym, jak jeden z jego obrazów został odrzucony, a on, zamiast go zatrzymać, oddał płótno pokojówce, która wykorzystała je jako obrus. Był wyczulony na każdy detal i linię architektoniczną swoich obrazów, w tym na scenerię, którą przedstawiał. Wiele z obiektów w jego obrazach było przedstawionych z natury. Używał nawet świeżych kwiatów sprowadzanych z całego kontynentu oraz z Afryki, spiesząc się z ukończeniem obrazu, zanim kwiaty zdążyły zwiędnąć.
To właśnie dążenie do realizmu przyniosło mu uznanie, ale także spowodowało, że wielu jego przeciwników chwyciło za broń przeciwko jego niemal encyklopedycznym dziełom.