Zimowa noc w górach

Pokryty śniegiem masyw górski wznosi się ku ciemnemu, rozgwieżdżonemu niebu w niebieskim świetle zimy. Zimne, mistyczne szczyty górskie leżą daleko w oddali; na jednym z nich widnieje krzyż, potęgujący poczucie świętości natury, podczas gdy same góry przypominają lodową katedrę. Kilka nagich, pokrzywionych drzew na ciemnym pierwszym planie otacza potężny widok gór. W tym opustoszałym, ponadczasowym krajobrazie wszystko, co stworzył człowiek, wydaje się małe i marne.

Harald Sohlberg zainspirował się do namalowania tego obrazu podczas narciarskiej wyprawy w paśmie górskim Rondane w Wielkanoc 1899 roku. Był znakomitym narciarzem, który lubił odkrywać norweskie góry. Pewnego wieczoru, gdy łapał oddech, zauroczyła go niezwykła niebieskawe barwa światła. Później powrócił do Rondane, by wykonać szkice i zrobić zdjęcia, ale zajęło mu lata, zanim odkrył, jak wyrazić swoje intensywne, niemal religijne doświadczenie natury. „To było jak przebywanie pod wysokimi sklepieniami katedry, tylko tysiąc razy silniejsze” – napisał później w liście o tym doświadczeniu.

Jak to często bywa w jego obrazach, Sohlberg położył nacisk na symetryczną, harmonijną kompozycję, w której ciemny pierwszy plan stanowi sylwetkę na tle odległego krajobrazu i rozległego nieba; postacie pojawiają się w jego obrazach niezwykle rzadko. Nad każdym obrazem pracował długo, a dzięki zastosowaniu cienkich, półprzezroczystych warstw farby uzyskał intensywną głębię kolorystyczną i wywołał uczucie melancholii. Harald Sohlberg jest uważany za jednego z czołowych malarzy neo-romantycznych w Norwegii.

Tekst: Frithjof Bringager, Nasjonalmuseet.

Taki wspaniały obraz na początek lutego :)