Jest to jeden z najwspanialszych obrazów Piera della Francesca. Ten ogromny ołtarz przedstawiający Madonnę z Dzieciątkiem w otoczeniu świętych, znajdujący się w Pinacoteca di Brera w Mediolanie, został prawdopodobnie namalowany dla kościoła Osservanti di San Donato w Urbino. Ołtarz miał najprawdopodobniej odegrać ważną rolę w uroczystościach pogrzebowych upamiętniających młodą żonę Federico da Montefeltro, Battistę Sforzę. Nieszczęsna Battista zmarła podczas porodu i została sportretowana przez Piera della Francesca w obliczu Madonny.
Ołtarz ten jest jednak najbardziej znany nie ze względu na muszlę w sklepieniu półkopuły, lecz dzięki niezwykłemu szczegółowi – zawieszonemu pod nią jajku. Ten motyw ikonograficzny był powszechny w XV-wiecznym malarstwie włoskim – wiele włoskich Madonn przedstawiano pod ogromną muszlą morską. Jajo (strusie?) jest jednak wyjątkowe, a jego znaczenie pozostaje tajemnicą. Niektórzy historycy sztuki twierdzili, że jajo pomaga budować trójwymiarową przestrzeń architektoniczną i pełni wyłącznie funkcję dekoracyjną. Inni uważają, że symbolizuje ono przemijanie życia, zawieszone na cienkiej nici nieuchronnego przeznaczenia (w nawiązaniu do nagłej śmierci młodej księżnej). Jeszcze inni przypisują mu znaczenie kosmicznego jaja lub zalążka życia. W tej interpretacji ogromna muszla staje się symbolem „Nowej Wenus”.
Z tą interpretacją nie zgadzają się inni badacze, którzy proponują prostsze wyjaśnienie – ich zdaniem jajo jest symbolem dziewictwa Maryi. A co Wy o tym sądzicie?
Wesprzyjcie nas darowizną, abyśmy mogli wydać nową wersję DailyArt.