Caspar David Friedrich
Namalowany w Dreźnie w latach 1809–1810 obraz Opactwo w dębowym lesie jest jedną z najbardziej poruszających romantycznych wizji Caspara Davida Friedricha. Po raz pierwszy został wystawiony w Pruskiej Akademii Sztuk Pięknych w 1810 roku, w parze z obrazem Mnich na brzegu morza. Na prośbę Friedricha obraz Opactwo zawieszono bezpośrednio pod obrazem Mnich, tworząc dialog między tymi dwoma ogromnymi płótnami. Po wystawie król Fryderyk Wilhelm III nabył oba dzieła; obecnie wiszą one obok siebie w berlińskiej Alte Nationalgalerie.
Obraz ten stanowi przykład refleksji Friedricha nad przemijalnością i wiecznością. W centrum znajduje się ruina gotyckiego opactwa z rozbitymi oknami. Procesja pogrzebowa mnichów zmierza w kierunku bramy ruin, niosąc trumnę oświetloną jedynie dwoma świecami. Na zaśnieżonym pierwszym planie widoczny jest świeżo wykopany grób, otoczony ledwo widocznymi krzyżami. Bezlistne dęby, ciemny krajobraz i zimny zmierzch potęgują nastrój śmiertelności i rozkładu. Jednak natura trwa: opactwo się rozpada, ale drzewa sięgają w górę, a ich wierzchołki łapią ostatnie promienie zachodzącego słońca. Nad nimi wschodzi księżyc w pierwszej fazie – symbol odnowy po stracie.
P.S. Odkryjcie więcej nastrojowych widoków Friedricha w naszym zestawie 50 pocztówek z pejzażami.
P.P.S. Przeczytajcie więcej o Opactwie w dębowym lesie w magazynie DailyArt lub poznajcie 6 odcieni romantycznej grozy w obrazach Caspara Davida Friedricha!