Trenuję, nie całuj mnie

Claude Cahun, urodzona jako Lucy Schwob, była francuską fotografką, rzeźbiarką i pisarką tworzącą w nurce surrealizmu. Przyjmowała wiele wizerunków twórczych, słynąc przy tym z androgynicznego wyglądu, co podważało sztywne normy płciowe, jakie obowiązywały za życia artystki. Schwob przyjęła pseudonim Claude Cahun w 1914 roku. W swoich pismach określała samą siebie głównie za pomocą żeńskich form gramatycznych, ale mawiała też, że jej prawdziwa płeć jest neutralna. Na przykład w „Odrzuceniach” Cahun pisała: „Męskie? Żeńskie? Zależy od sytuacji. Neutralność to jedyna płeć, która zawsze mi pasuje”.

Autoportrety Cahun, z których wiele przedstawia także jej partnerkę Marcel Moore (również urodzoną jako kobietę, ale pracującą pod męskim imieniem), zacierają tradycyjne podziały płciowe. Ich warstwa wizualna bazuje na archetypach męskości - nie tych ukazujących hipermęskość, ale opartych na wyrafinowanej estetyce dandysów z kultury osób homoseksualnych końca XIX wieku. Na tym słynnym zdjęciu Cahun ma przedziałek w stylu Oscara Wilde'a i nosi koszulkę, na której napisano „Trenuję, nie całuj mnie”. Płeć staje się aktem performatywnym i niejednoznacznym.

P.S. Przeczytajcie więcej o życiu i twórczości Claude Cahun - przełomowej postaci w gronie twórców queerowych!

Drodzy Użytkownicy DailyArt, planujemy umożliwić Wam w najbliższej przyszłości korzystanie z naszej aplikacji w języku duńskim, fińskim i norweskim. Dlatego szukamy ochotników, którzy mogliby pomóc nam z tłumaczeniem naszych artykułów na te języki. Jeżeli jesteście zainteresowani, wypełnijcie ten formularz :)