Paul Gauguin
Paul Gauguin namalował to kultowe dzieło podczas swojego drugiego pobytu na Tahiti, gdzie często wędrował po odległych zakątkach wyspy — górach, lasach i ukrytych dolinach, pełnych bujnej roślinności i dzikiej przyrody, które go fascynowały.
Przedstawiona tu scena nie jest jednak bezpośrednią obserwacją natury. Jest to stylizowana, wyobrażona wizja krajobrazu Tahiti – synteza pamięci, mitu i symboliki. Poskręcane gałęzie drzewa bourao (rodzaj hibiskusa), lilie i wymyślone kwiaty tworzą bogatą, dekoracyjną ramę wokół centralnego punktu obrazu. Horyzont i niebo zostały celowo pominięte, tworząc zamknięty, oniryczny świat.
W centrum stoi biały koń, którego sierść jest subtelnie zabarwiona na zielono przez otaczającą roślinność — widok, który nadaje tytuł temu dziełu. Koń pije z potoku, który przepływa pionowo przez scenę. Samotne i nieruchome zwierzę może mieć znaczenie symboliczne, prawdopodobnie nawiązujące do polinezyjskich wierzeń dotyczących podróży duszy do zaświatów. W lokalnej kulturze biel kojarzy się ze śmiercią i boskim szacunkiem.
Za koniem dwóch nagich jeźdźców jedzie na oklep w dal. Ułożenie tych postaci na różnych poziomach wzmacnia pionową kompozycję obrazu i spłaszczoną perspektywę. Gauguin podkreślił dekoracyjny charakter obrazu bogatą, żywą paletą barw: szmaragdową i trawiastą zielenią, głębokim błękitem, akcentami pomarańczy i różu oraz ciepłymi miedzianymi odcieniami skóry jeźdźców.
W rezultacie powstała scena rajskiego spokoju, obecnie uważana za jedno z arcydzieł Gauguina. Jak na ironię, tahitański farmaceuta, który zlecił wykonanie dzieła, odrzucił je, twierdząc, że koń wygląda na zbyt zielonego.
P.S. Nie zapominajcie, że rozpoczęliśmy przedsprzedaż naszych kalendarzy DailyArt 2026 w dwóch wersjach: miesięcznej i tygodniowej z 25% rabatem. Zapraszamy do sklepu DailyArt!
P.P.S. Wśród wielkich ikon historii sztuki Paul Gauguin wyróżnia się jako jedna z najbardziej kontrowersyjnych postaci. Poznajcie sztukę Gauguina dzięki tym 10 arcydziełom!