María Blanchard
María Blanchard była hiszpańską malarką znaną przede wszystkim z opracowania unikalnej wersji kubizmu.
Od urodzenia Blanchard cierpiała na kilka deformacji fizycznych, w tym kifoskoliozę i obustronną dysartykulację bioder. Jej wzrost był zahamowany, a chodzenie utrudnione, co sprawiało, że była obiektem drwin w szkole, gdzie koledzy z klasy okrutnie nazywali ją „czarownicą”. Emocjonalne rany spowodowane tymi doświadczeniami znalazły później odzwierciedlenie w tematyce jej obrazów. Malarstwo stało się dla niej sposobem na wyrażenie smutku; jej ojciec, który mocno wspierał jej artystyczne dążenia, pozostał ważną postacią we wczesnych latach jej życia.
Od 1918 roku Blanchard mieszkała na stałe w Paryżu. Zanurzona w kręgu kubistów, zbliżyła się do Juana Grisa, którego przyjaźń i wpływ artystyczny miały kluczowe znaczenie dla jej kariery. Dołączyła do Section d'Or, grupy artystów kubistycznych, i opracowała własne podejście do tego stylu. Jej wczesne prace charakteryzują się splecionymi, spłaszczonymi formami, podczas gdy późniejsze obrazy stały się bardziej figuratywne, naładowane emocjonalnie i naznaczone odważnymi, często kontrastującymi kolorami. Jej płótna wyrażały zarówno intensywność, jak i melancholię, dzięki czemu były niezwykle ekspresyjne.
Jej reputacja szybko wzrosła po wystawach we Francji i Belgii w 1920 roku. Chociaż nawiązała kontakty z ważnymi marszandami, kryzys gospodarczy lat 20. ograniczył sprzedaż jej dzieł. W tym okresie finansowo polegała na swoim bliskim przyjacielu Franku Flauschu, aż do jego śmierci w 1926 roku. Potem nadal sprzedawała swoje prace za pośrednictwem paryskich galerii i prywatnych kolekcjonerów, choć z trudem.
Śmierć Juana Grisa w 1927 roku była dla Blanchard ogromnym ciosem i doprowadziła ją do depresji. Jej siostra Carmen i siostrzeńcy zamieszkali z nią w Paryżu, łagodząc jej samotność, ale jeszcze bardziej obciążając jej finanse. Wraz z pogarszającym się stanem zdrowia stawała się coraz bardziej pobożna i rozważała nawet wstąpienie do klasztoru, choć nigdy tego nie zrobiła. Pomimo choroby nadal malowała, aby utrzymać rodzinę.
Na początku lat 30. stan zdrowia Blanchard pogorszył się, gdy zachorowała na gruźlicę, która ostatecznie uniemożliwiła jej pracę. Zmarła w Paryżu 5 kwietnia 1932 roku, w wieku 51 lat.
P.S. Chcecie dowiedzieć się więcej o Blanchard i innych artystkach kubizmu? Znajdziecie je w naszym kursie online Kubizm 101, w którym omawiamy nie tylko Picassa i Braque'a, ale także pomijanych artystów, którzy pomogli zdefiniować ten ruch. Dzisiaj oferujemy Wam wczesny dostęp do promocji z okazji Czarnego Piątku: zapiszcie się już teraz, aby uzyskać 25% zniżki!
P.P.S. Potrzebujecie przerwy w poniedziałek? Sprawdźcie, czy potraficie odgadnąć ruch artystyczny w naszym quizie!