Nieznany Artysta
Muzyka odgrywała kluczową rolę w życiu społeczności starożytnego Peru. Najwcześniejsze kultury tego regionu pozostawiły po sobie liczne instrumenty muzyczne, w tym gwizdki, trąbki, bębny i flety. Ten niewielki gwizdek (ocarina w języku hiszpańskim) należy do grupy podobnych przedmiotów wykonanych przez artystów kultury Cupisnique, którzy żyli na północnym wybrzeżu Peru w okresie 1200–500 r.p.n.e. Figurka przedstawia postać z uniesionymi do ust rękoma, jakby wołającą. Dodatkowo na ramionach postaci siedzi dziecko.
Gwizdki te pochodzą podobno z okolic La Tembladera w dolinie Jequetepeque i mają pewną istotną cechę wspólną, a mianowicie wyraźne nacięcia tworzące usta, zdobienia twarzy, źrenice i przerwy między palcami. W tym przypadku oczom nadano wyraz, wycinając źrenice za pomocą trzciny lub podobnego jej narzędzia. W niektórych zagłębieniach znajdują się pozostałości białego i czerwonego pigmentu nałożonego już po wypaleniu figurek. Ich styl i konstrukcja bardzo przypominają większe rzeźby z ceramiki, również kojarzone z La Tembladera, które przedstawiają muzyków, siedzące kobiety, stojące postacie i obejmujące się pary.
Każdy gwizdek z tej grupy ma duży otwór do dmuchania z tyłu oraz cztery mniejsze otwory po bokach. Zakrywając lub odsłaniając boczne otwory, muzycy mogli modulować wysokość dźwięku. Używanie gwizdków podczas festiwali lub świąt było praktykowane zarówno na północnym, jak i południowym wybrzeżu Peru, nawet po nadejściu późniejszych kultur. Poza gwizdkami garncarze i kowale tworzyli też gwiżdżące naczynia - butelki i pojemniki, które wydawały dźwięk, gdy napełniało się je płynem.
Znaleźliśmy ten niesamowity gwizdek zupełnie przypadkowo... na stronie MET, zamieszczony pod komunikatem „Nie znaleziono strony”! To idealne wizualne podsumowanie komunikatu o błędzie!
P.S. Peruwiańska sztuka jest pełna niesamowitych skarbów. Spójrzcie tylko na fascynującą ceramikę Shipibo z peruwiańskiej części Amazonii!