Autoportret

Mamy dla Was dobrą wiadomość – przez najbliższe cztery niedziele wybierzemy się do Wiednia i zaprezentujemy arcydzieła z niesamowitej kolekcji Muzeum Leopoldów. Zacznijmy od Egona Schiele!

Egon Schiele zgłębiał temat przedstawiania własnej twarzy, własnego ciała i własnej osobowości intensywniej niż jakikolwiek inny artysta w Wiedniu około 1900 roku. Dzięki temu jego nazwisko stało się synonimem wiedeńskiego modernizmu jako wizualnego przejawu jednego z głównych tematów tamtych czasów: kryzysu jednostki.

Autoportret, powstały w 1912 roku, jest dziś jednym z najbardziej znanych dzieł Schiele i pokazuje artystę u szczytu jego twórczości. W tej wyważonej kompozycji nic nie jest pozostawione przypadkowi; każda linia znajduje swoje przedłużenie lub odpowiednik: głowa i ciało są podzielone przez poziome krawędzie obrazu; efekt tych ciemnych obszarów odzwierciedla intensywna czerwień miechunki. Głowa Schiele'a jest zwrócona w prawo, podczas gdy jego wzrok, w przeciwnym ruchu, skupia się bezpośrednio na widzach; artysta prezentuje się jako osoba jednocześnie krucha i pewna siebie. Schiele pomyślał o tym dziele jako o odpowiedniku powstałego w tym samym czasie Portretu Wally Neuzil, czyli portretu swojej ówczesnej partnerki, co wyjaśnia dziwnie ekscentryczną kompozycję obu obrazów.

P.S. Prezentujemy dzieła Egona Schiele w naszym oszałamiającym, złotym terminarzu Secesja Wiedeńska, zaprojektowanym z myślą o nieograniczonej swobodzie planowania.

P.P.S. Oto 12 słynnych autoportretów które powinniście znać.