Sosny i księżyc

Hishida Shunsō był jednym z artystów, którzy przyczynili się do odrodzenia tradycyjnego malarstwa japońskiego w okresie, gdy pod koniec XIX wieku Japonia coraz bardziej otwierała się na kulturę zachodnią. Jako utalentowane dziecko, wstąpił do nowo utworzonej Szkoły Sztuk Pięknych w Tokio w 1890 roku, zaledwie rok po jej otwarciu. Studiował tam u boku takich artystów jak Yokoyama Taikan i Shimomura Kanzan. Wspólnie poszukiwali nowych sposobów rozwoju malarstwa japońskiego, eksperymentując z łagodniejszymi przejściami kolorów i atmosfery, zamiast polegać na mocnych konturach.

Poszukiwanie nowego języka artystycznego zaprowadziło ich również za granicę. Shunsō udał się do Indii w 1903 roku, a później, w latach 1904–1905, do Stanów Zjednoczonych i Europy, gdzie zetknął się z nowymi ideami artystycznymi, pozostając jednocześnie wiernym japońskim tradycjom. Niestety, jego kariera została przerwana, gdy poważne problemy ze wzrokiem doprowadziły do całkowitej ślepoty na krótko przed śmiercią w 1911 roku, w wieku trzydziestu sześciu lat. Jego odejście głęboko poruszyło innych artystów; Taikan zauważył później, że talent Shunsō był niezwykły i gdyby żył dłużej, malarstwo japońskie – a także twórczość samego Taikana – wzbogaciłaby się dzięki jego obecności.

P.S. Jeśli kochacie sztukę japońską, koniecznie sprawdźcie nasz zestaw 50 pocztówek z motywami sztuki japońskiej. Jest idealny do wysyłania i kolekcjonowania.

P.P.S. Odkryjcie magiczną atmosferę księżyca na japońskich grafikach!