W drodze do pracy

Dziś poniedziałek, dlatego wybraliśmy dzieło pasujące do okazji.

Urodzony w Gruchy we Francji w rodzinie chłopskiej Jean-François Millet opisywał siebie jako „malarza biedaków”. W 1837 roku, w trakcie studiów po kierunkiem malarza historycznego, Paula Delaroche'a, Millet poznał Théodore'a Rousseau, innego studenta, który później miał się stać czołową postacią szkoły z Barbizon. Artyści skupieni w Fontainebleau, na południowy wschód od Paryża, pragnęli przedstawiać naturę i życie na wsi poprzez bezpośrednią obserwację, rzucając tym samym wyzwanie tradycjom akademickim. Podzielając tę wizję, Millet osiadł w Barbizon na stałe w 1849 roku. Choć wielu ze współczesnych mu malarzy skupiało się na pejzażu, Millet poświęcił się scenom z wiejskiego życia, przedstawiając wieśniaków i robotników zajętych codzienną pracą.

Millet zaczął malować W drodze do pracy w 1851 roku, po tym, jak porzucił portrety i akademickie akty, żeby skupić się w pełni na naturalistycznych przedstawieniach wsi. Choć postaci ludzkie stanowiły centralny punkt jego kompozycji, często są z premedytacją uogólnione. Zamiast przedstawiać konkretne osoby, Millet wolał raczej wyrażać szerszą sytuację ludzkości i nieprzemijającą relację ludzi z ziemią. Choć krytycy zarzucali mu niekiedy nazbyt uproszczony styl, dzieła Milleta mają w sobie pewną godność i monumentalność, która przeczy tym zarzutom. 

P.S. Jean-François Millet był artystą, który mógł orać pole rano, w południe malować obrazy, a wieczorem recytować Szekspira. Odkryjcie Jeana-François Milleta - malarza biedaków!