Anna Bilińska-Bohdanowicz
Muszę być niezależna; muszę zerwać z ciążącymi na mnie zobowiązaniami. Wierzę w swoje możliwości i kocham tę pracę. Gdybym napotkała przeszkody, pogardziłabym nimi. A co potem? Teraz mam wolność; jestem tak samo szczęśliwa jak każdy inny… To słowa polskiej artystki Anny Bilińskiej.
Bilińska należała do pokolenia kobiet, które zaciekle walczyły o dostęp do formalnego wykształcenia artystycznego w czasach, gdy europejskie akademie sztuki wciąż nie dopuszczały kobiet do pełnego toku studiów. Podobnie jak wiele jej rówieśniczek musiała studiować za granicą; kształciła się w Monachium i Paryżu, gdzie kobiety mogły przynajmniej uczęszczać do prywatnych pracowni i uzyskać profesjonalne wykształcenie, którego odmawiano im w ojczystej Polsce. Zasłynęła zwłaszcza z portretów i scen rodzajowych, malowanych luźnym, tonacyjnym pociągnięciem pędzla, typowym dla realizmu akademickiego końca XIX wieku.
Jej Portret własny jest jednym z jej najbardziej subtelnie poruszających dzieł. Płótno pozostaje niedokończone w trakcie tworzenia; fragmenty twarzy i ubioru są dopracowane z prawdziwą precyzją, podczas gdy inne obszary pozostają w surowym, szkicowym stanie, odsłaniając rysunek podkładowy i sekwencję jej metody pracy. Nie jest to wybór stylistyczny; po prostu w tym miejscu praca nad obrazem została przerwana. Bilińska zmarła w 1892 roku w wieku zaledwie 39 lat, pozostawiając portret niedokończony.
P.S. Wasz rok 2027 zasługuje na więcej sztuki. Dostarczą jej Wam nasze nowe kalendarze, które już są dostępne.
P.P.S. Chcecie dowiedzieć się nieco więcej o dzisiejszej artystce? Poznajcie Annę Bilińską-Bohdanowicz i jej obrazy!