Ο πίνακας ξεχωρίζει και από άποψη ύφους. Ο Έντελφελτ ενσωμάτωσε στοιχεία που συνδέονται με τον ιμπρεσιονισμό, ιδιαίτερα τη χρήση συμπληρωματικών χρωμάτων, που ενισχύουν την αίσθηση του φωτός και των αντιθέσεων. Ωστόσο, σε αντίθεση με πολλούς ιμπρεσιονιστές καλλιτέχνες, δούλεψε το έργο με αργό και μεθοδικό τρόπο, το τελειοποίησε σταδιακά για περισσότερο από έναν χρόνο, συνδυάζοντας εργασία στο εργαστήριο και επιτόπια μελέτη. Όταν ο πίνακας παρουσιάστηκε σε έκθεση το 1887, οι κριτικοί τον υποδέχθηκαν με ιδιαίτερο ενθουσιασμό.
Σήμερα, Οι Κήποι του Λουξεμβούργου θεωρούνται συχνά σύμβολο των στενών καλλιτεχνικών σχέσεων ανάμεσα στη Φινλανδία και το Παρίσι, σε μια εποχή που η γαλλική πρωτεύουσα αποτελούσε το κέντρο του διεθνούς καλλιτεχνικού κόσμου.
ΥΓ. Έχεις πάει στο Παρίσι; Μπορείς να πάρεις μια γεύση από την πόλη μέσα από τις όμορφες παριζιάνικες σκηνές του Ζαν Μπερό! Μπορείς επίσης να γνωρίσεις καλύτερα τη ζωή στο Παρίσι μέσα από το το μάθημά μας για τον Γαλλικό ιμπρεσιονισμό.