Στα μέσα του 19ου αιώνα, ο Ρότζερ Φέντον δημιούργησε μια σειρά φωτογραφιών που αντανακλούσαν τη Βικτωριανή γοητεία για τις εξωτικές εικόνες της αυτοκρατορίας. Εμπνευσμένος από τις σκηνές χαρεμιών και τις οδαλίσκες που είχε δει στους πίνακες του Ευγένιου Ντελακρουά και του Ζαν-Ωγκύστ-Ντομινίκ Ενγκρ στο Παρίσι, ο Φέντον επιδίωξε να αναδείξει τη φωτογραφία ως καλλιτεχνικό μέσο, προσεγγίζοντας θέματα που έως τότε συνδέονταν κυρίως με την ακαδημαϊκή ζωγραφική.
Η Ξαπλωμένη οδαλίσκη είναι μία από τις πιο λιτές εικόνες αυτής της σειράς. Απαλλαγμένη από περίτεχνη αφήγηση και θεατρικά σκηνικά αντικείμενα, η σύνθεση επικεντρώνεται σε μια μοναχική μορφή που αναπαύεται πάνω σε σκούρα μαξιλάρια στρωμένα με χαλιά. Ξυπόλυτη και στολισμένη με έναν κεφαλόδεσμο από χρυσά νομίσματα, φορά φαρδιά παντελόνια με διακοσμητικά μοτίβα και ανοιχτή μπλούζα, ενώ κρατά απαλά ένα τουμπελέκι με φιλντισένια διακοσμητικά στοιχεία. Αναδυόμενη διακριτικά μέσα από το γύρω σκοτάδι, η οδαλίσκη ενσαρκώνει τη σκηνοθετημένη Βικτωριανή αντίληψη του εξωτισμού.
ΥΓ. Ο Ντελακρουά δημιούργησε μερικές από τις πιο γνωστές απεικονίσεις οδαλισκών στη Δυτική τέχνη. Οι μορφές αυτές παρουσιάζονταν πάντοτε μέσα από ένα Δυτικό, αποικιοκρατικό πρίσμα. Ανακάλυψε τον Οριενταλισμό στους πίνακες του Ευγένιου Ντελακρουά!
Roger Fenton