Τζέιμς Άμποτ Μακνίλ Γουίστλερ
Για το πρώτο από τα έργα αυτά, ο Ουίστλερ επέλεξε ένα πάνελ από σκληρό ξύλο μαονιού, ήδη καλυμμένο με ένα προπαρασκευαστικό στρώμα λευκής βαφής, που το έκανε ακόμη πιο λείο, εφαρμόζοντας ένα δικό του σκούρο υπόστρωμα. Το ξύλινο πάνελ αποτέλεσε μια πρακτική αρχική επιλογή για ένα νυχτερινό: η λεία επιφάνειά του, η απουσία υφής από ύφασμα και η άκαμπτη, μη απορροφητική φύση του παρείχαν ένα απόλυτα ομοιόμορφο ζωγραφικό υπόβαθρο, πάνω στο οποίο το χρώμα μπορούσε να απλώνεται σε λεπτές στρώσεις. (Ο Ουίστλερ αργότερα αποκαλούσε αυτές τις λεπτές, φωτεινές στρώσεις χρώματος «σάλτσες».) Το πάνελ επέτρεπε επίσης στον καλλιτέχνη να κάνει διορθώσεις, αφαιρώντας το χρώμα με τρίψιμο, χωρίς την ελαστικότητα του καμβά. Αυτό το χαρακτηριστικό φαινόταν ιδανικό για την ενιαία επιφάνεια «σμάλτου» στην οποία ο Ουίστλερ αναφερόταν συχνά. Ωστόσο, ακριβώς αυτή η εξαιρετικά λεία επιφάνεια είχε ως αποτέλεσμα το χρώμα να στεγνώνει αφήνοντας ορατές, ανάγλυφες πινελιές, περιορίζοντας έτσι την ατμοσφαιρική διάχυση και το οπτικό βάθος που πέτυχε αργότερα στους καμβάδες του μέσω διαδοχικών επιστρώσεων και μερικής αφαίρεσης του χρώματος.
Υ.Γ. 1. Αν θέλετε περισσότερη τέχνη στην καθημερινότητά σας, δείτε τα ωραία μας ημερολόγια και την ατζέντα μας για το 2027 . Θα γεμίσουν τη νέα σας χρονιά με τέχνη, σας το υποσχόμαστε!
Υ.Γ. 2. Ανακαλύψτε κι άλλα ποιητικά οράματα του Ουίστλερ μέσα από 10 από τα πιο συναρπαστικά έργα του.