طبیعت بی‌جان با کوزه‌ی گِلی، گلهای صد تومانی و پرتقال

در سال ۱۸۹۷م. پائولا مدرزون-بکر این یادداشت را نوشت: «می‌دانم که عمر درازی نخواهم داشت اما کنجکاوم بدانم، آیا این کوتاهی غم‌انگیز است؟ آیا درازای جشن به زیبایی آن می‌افزاید؟ اما زندگی من مثل جشن است؛ جشنی کوتاه و پرشور.»

مدرزون-بکر نقشی بسزایی در تاریخ اکسپرسیونیسم آلمان دارد. هر چند دوران حرفه‌ای او به طرزغم‌انگیزی کوتاه بود ( او تنها ۳۱ سال داشت که  به خاطر آمبولی پس از زایمان فوت کرد) اما این هنرمند میراثی خارق‌العاده از خود بر جای گذاشت: بیش از ۷۰۰ تابلوی نقاشی و حدود ۱۴۰۰ طراحی. او به ویژه به خاطر خودنگاره‌های پیشگامانه‌اش مورد ستایش قرار گرفته، که اولین خودنگاره‌‌های برهنه‌ای که توسط یک بانو خلق شده نیز در میان همین آثار است. بسیاری از این آثار به تجربه بارداری او می‌پردازند و او را به یکی از نخستین هنرمندان زن غربی تبدیل می‌کند که این موضوع را به تصویر کشیده است.

او در سال‌های ۱۹۰۳ و ۱۹۰۵م. به پاریس سفر کرد و در آنجا با هنرمندانی همچون ادوارد وویار، موریس دنی و آگوست رودن آشنا شد. در آنجا بود که این هنرمند، در معرض طیف وسیعی از آثاری قرار گرفت  که منبع الهامی برای او بودند_از پرتره‌های مومیایی مصری و مجسمه‌های گوتیک گرفته تا آثار ادوارد مونک، پل گوگن و ونسان ون گوگ. او به جای پرداختن به جزئیات سطحی، تلاش در ثبت ماهیت سوژه‌هایش داشت و همین بود که به تدریج او را از دیگر هنرمندان معاصرش، از جمله شوهرش اتو، متمایز کرد. در سال ۱۹۰۶م. مصمم به "خلق چیزی که خود او باشد"، شوهرش را ترک و به پاریس نقل مکان کرد. یک سال پس از آن، به آلمان بازگشت و چند روز بعد از به دنیا آوردن دخترش ماتیلده، درگذشت.

پ.ن: دوست دارید در تمام طول سال آثار این هنرمند را نزدیکتان نگه دارید؟ یکی دیگر از نقاشی‌های او در تقویم هفتگی  دیلی‌آرت قرار دارد، این راهی فوق‌العاده برای انگیزه گرفتن در طول هر هفته است.

پ.ن۲: پائولا مدرزون-بکر سبکی کاملا منحصر بفرد داشت. در اینجا می‌توانید آثار هنری برجسته‌ی این نقاش بی‌نظیر را کشف کنید!