طبیعت بی‌جان با ظرفی از هلو و انگور

ما اغلب برایتان داستان‌هایی از زنان هنرمند فراموش‌شده بازگو می‌کنیم؛ زنانی که آثارشان بارها به همتایان مردشان نسبت داده شده است. حکایت اثر امروز نیز همین‌طور است. اثری باشکوه به سبک طبیعت بی‌جان که برای مدتی طولانی در مجموعه خصوصی تحت عنوان اثر هنرمند هلندی ابراهام فان کالرت (۱۶۴۲–۱۷۲۲ م.) نگهداری می‌شد، در حالیکه در واقع یکی از شاهکارهای به‌یادماندنی لوئیز موئیون است. این اثر نشان‌دهنده‌ی گرایش او به ترکیب‌بندی‌های ساده و بی‌پیرایه، همراه با واقع‌گرایی صریح و محکم است.

لوئیز موئیون که در سال ۱۶۱۰ م. متولد شد، دختر نیکولا موئیون، چهره‌نگار و مناظرنگار بود که در ۹ سالگی، او را از دست داد. مادرش سپس با نقّاش طبیعت بی‌جان، فرانسوا گارنیه، ازدواج کرد و لوئیز به‌احتمال زیاد هنر خود را نزد او آموخت.

این اثر که بر روی تخته‌ای ظریف اجرا شده، تقریباً به‌طور قطع از سمت راست و پایین برش خورده است؛ نکته‌ای که از اندکی نامتقارن بودن بشقاب نقره و خوشه انگور بریده‌شده در پایین تصویر پیداست.

با وجود این، ترکیب‌بندی همچنان نمونه‌ای شاخص از آثار پخته‌ی موئیون در دهه ۱۶۳۰ م. باقی می‌ماند. او زبان تصویری خود را تا حد جوهره‌اش ساده می‌کرد و سکوت و فضا را به‌منزله‌ی نوعی مراقبه در آغوش می‌کشید. موئیون با اعتدال و وقار می‌آفرید و از جلوه‌گری پرهیز می‌کرد. او عناصر ساده‌ای را که در دیگر آثارش نیز دیده می‌شوند، مانند بشقاب نقره‌ای، هلوهای مخملی و انگور تازه، بار دیگر به کار گرفته و همگی را صادقانه و بی‌هیچ قصد تزیینی به تصویر کشیده است.

پ.ن. اینجا پنج زن هنرمند دیگر را بشناسید که آثارشان زمانی به مردان نسبت داده شده بود. چه کسی می‌داند، شاید هنوز بسیاری دیگر در انتظار کشف شدن باشند!