فتوگرام ۱ (۶) ۲۲.۰۶.۲۴

همان‌طور که دیروز هم گفتیم، ما به‌ندرت هنر معاصر را نمایش می‌دهیم و حتی کمتر از آن، عکاسی معاصر را! اما امروز، فتوگرام ۱ (۶) ۲۲.۰۶.۲۴ را از مجموعه‌ی رقص‌آرایی برای غیاب (Choreography for Absence)، اثرِ هنرمند زن شگفت‌انگیز اگنیشکا سِیود را تقدیمتان می‌کنیم. (حتماً وب‌سایت و صفحه اینستاگرامش را ببینید!) او خودش این عکس را چنین توصیف می‌کند: «در تاریکی، کاغذ حساس به نور را از رول باز می‌کنم و می‌برم. آن را روی دیوار آویزان می‌کنم یا روی زمین پهن می‌کنم. بدنم را روی سطح قرار می‌دهم و برای چند ثانیه یا کسری از ثانیه در معرض نور قرار می‌دهم. از نور دستگاه بزرگ‌نما و چراغ‌های کوچکی استفاده می‌کنم که با آن‌ها به‌طور شهودی فضا را رنگ می‌کنم. وقتی احساس کنم کار کامل شده، کاغذ را داخل دستگاه می‌گذارم و منتظر می‌مانم تصویر در حمام شیمیایی ظاهر شود.

آن لحظه‌ی بودنم را ثبت می‌کنم. آیینی پنهان انجام می‌دهم؛ رقصی با مرگ و میل. خودم را روی کاغذی حک می‌کنم که عمرش از بدن من طولانی‌تر خواهد بود. کمی عشق، کمی مردن.

از نظر ارجاعات تاریخی، می‌توانم به ایو کلاین اشاره کنم که یک نمایش خلق کرد: زنانی به‌عنوان قلم‌موهای زنده، تماشاچیان و خود کلاین با کت‌وشلوار و سیگار در دست، پاک، بدون تماس فیزیکی. من آن چیدمان را وارونه می‌کنم، هرچند من هم از رنگ استفاده نمی‌کنم. من مستقیماً با نور روی کاغذ نقاشی می‌کنم. در تنهایی و تاریکی کار می‌کنم. کارگردانی نمی‌کنم. من ابزار، بدن، نور و تصویر هستم. با چیزهایی کار می‌کنم که هنوز وجود دارند، هرچند رو به زوال؛ امولسیون‌ها و کاغذهای حساس به نور.»

پ.ن. بسیاری از هنرمندان بزرگ قرن بیستم عکاسی را امتحان کرده‌اند. این ۱۰ رِیوگراف شگفت‌انگیز از من ری را ببینید!