حمد و نیایش بر خدا

اِولین دِ مورگان که در خانواده‌ای ملاک به دنیا آمده بود، از همان کودکی استعدادی زودهنگام در هنر و عزمی راسخ برای هنرمند شدن از خود نشان داد. او در هفدهمین سال تولدش در دفتر خاطراتش نوشت: "هنر جاودان است و زندگی کوتاه... لحظه‌ای برای تلف کردن ندارم." با دایی‌اش، جان رادام اسپنسر استنهاپ که او نیز هنرمند بود، سفرهای آموزنده‌ای به ایتالیا داشت و در آنجا با استادان رنسانس، به‌ویژه بوتیچلی، آشنا شد، هنرمندی کا تأثیرش بر آثار د مورگان از جمله این تابلو به وضوح دیده می‌شود.

دِ مورگان فردی بسیار معتقد و علاقه‌مند به اسپیریتوالیسم بود، جنبشی که در پاسخ به بحران ایمان پس از انتشار نظریه تکامل داروین شکل گرفت. این جنبش در پی بسط اصول تکاملی به زندگی پس از مرگ و ارائه "دلیلی" برای بقای روح بود. این اندیشه‌ها در بسیاری از آثارش از جمله تابلوی حمد و نیایش بر خدا نیز رسوخ کرده، جایی که باورهای معنویت‌گرا در قالب زیبایی‌ای تابناک تجسم یافته است.

عنوان اثر، شکل کوتاه‌شده‌ی جمله لاتین  Gloria in Excelsis Deo (حمد و نیایش بر خدای عزوجل) است، سرودی که فرشتگان برای بشارت زایش مسیح می‌خوانند (لوقا ۱۴:۲). در ظاهر، این اثر دو فرشته را نشان می‌دهد: یکی از روی طوماری حاوی متن سرود می‌خواند و دیگری چنگ می‌نوازد. اما در مفهومی عمیقتر و دقیق‌تر، این اثر نمایانگر نقش مسیح در پیوند دوباره‌ی فرشتگان و انسان‌هاست که بر اثر گناه ابوالبشر (گناه نخستین) میانشان اختلاف افتاده‌بود. این اثر امید بشر برای جای گرفتن در میان ملکوت را نیز نشان می‌دهد.

فرشتگان ردای فاخری به رنگ‌های سفید، سرخ و طلایی بر تن دارند و بال‌هایشان از پرهای ققنوس و طاووس ساخته شده، که نمادهای جاودانگی و تولد دوباره است. بر فراز آنان، سرافیم‌های شش‌باله در ابرهای طلایی شناورند که نمایانگر بالاترین رتبه در سلسله‌مراتب ملائک هستند، مقامی که این دو فرشته‌ی زمینی آرزوی پیوستن به آن را دارند. چنگ نیز نماد هماهنگی بهشت و زمین، یا وحدت معنویت درونی و صورت ظاهری است.

این نقاشی بخشی از مجموعه‌ی جدید کارت‌پستال‌های تعطیلات ما است که به تعداد محدود در دسترس است (پس سریع اقدام کنید)! :)

پ.ن: علاوه بر جنبه‌های معنوی، بسیاری از آثار دِ مورگان حامل پیامی فمینیستی و ضد جنگ هستند. هنر رنگارنگ اِولین دِ مورگان را بشناسید!